Retrospektywa Róża Pączek Cierń

Czym jest retrospektywa Róża Pączek Cierń?

Retrospektywa Róża Pączek Cierń wykorzystuje metaforę ogrodu, aby pomóc zespołom w intuicyjny i angażujący sposób zastanowić się nad swoimi doświadczeniami. Opracowany jako narzędzie myślenia projektowego (design thinking), ten format zachęca uczestników do spojrzenia na swoją pracę przez trzy różne pryzmaty: sukcesy (Róże), możliwości (Pączki) i wyzwania (Ciernie). Uczestnicy identyfikują swoje „Róże” — rzeczy, które poszły dobrze i przyniosły radość w pracy, „Pączki” — pojawiające się możliwości lub pomysły, które rokują na rozwój, oraz „Ciernie” — przeszkody lub wyzwania, które sprawiały trudności. Ta naturalna metafora sprawia, że format retrospektywy jest przystępny i łatwy do zapamiętania, pomagając zespołom zachować zrównoważoną perspektywę wobec swoich doświadczeń. Prostota formatu Róża Pączek Cierń sprawia, że jest on szczególnie skuteczny dla zespołów, które dopiero zaczynają przygodę z retrospektywami, lub podczas pracy z grupami międzyfunkcyjnymi. Zapewnia ustrukturyzowany, a zarazem kreatywny sposób gromadzenia spostrzeżeń i planowania usprawnień, przy jednoczesnym zachowaniu pozytywnego nastawienia nawet podczas omawiania wyzwań. To ćwiczenie spotkasz zapisane zarówno jako „Róża Pączek Cierń”, jak i „Róża Cierń Pączek” — to ta sama aktywność, tylko wymieniona w innej kolejności, a znaczenie każdego z terminów nigdy się nie zmienia. Róża to zawsze sukces lub najważniejszy moment, Cierń to zawsze wyzwanie lub bolączka, a Pączek to zawsze możliwość lub coś, co zapowiada się obiecująco. Niektórzy facylitatorzy wolą kolejność „Róża Cierń Pączek”, ponieważ kończy się ona na skierowanym w przyszłość Pączku, zamykając refleksję w pełnym nadziei, zorientowanym na przyszłość tonie. Użyj takiej kolejności, jaka wydaje się Twojemu zespołowi najbardziej naturalna. Format ten wyrósł ze świata myślenia projektowego i facylitacji — jest szeroko kojarzony z zestawem metod projektowania zorientowanego na człowieka opracowanym przez LUMA Institute — i świetnie sprawdza się także poza retrospektywami oprogramowania. Nauczyciele używają Róży Cierń Pączek jako codziennego podsumowania w klasie, menedżerowie stosują je na początku rozmów jeden na jeden, a rodziny wykorzystują je przy stole. Na przykład po sprincie projektowym Różą członka zespołu może być „wydaliśmy nowy proces onboardingu na czas”, jego Cierniem „QA było robione w pośpiechu przez ostatnie dwa dni”, a jego Pączkiem „nowe analitykі mogłyby powiedzieć nam, na którym kroku tracimy użytkowników”. Jego prostota i ciepło metafory ogrodu to dokładnie te powody, dla których sprawdza się w grupach, które dopiero zaczynają ze ustrukturyzowaną refleksją.