Retrospektywa Róża Pąk Cierń

Czym jest retrospektywa Róża Pąk Cierń?

Retrospektywa Róża Pąk Cierń wykorzystuje metaforę ogrodu, aby pomóc zespołom w intuicyjny i angażujący sposób zastanowić się nad swoimi doświadczeniami. Opracowany jako narzędzie myślenia projektowego (design thinking), ten format zachęca uczestników do spojrzenia na swoją pracę przez trzy odrębne pryzmaty: sukcesy (Róże), możliwości (Pąki) oraz wyzwania (Ciernie). Uczestnicy identyfikują swoje „Róże” – rzeczy, które poszły dobrze i przyniosły radość w pracy, „Pąki” – wyłaniające się możliwości lub pomysły, które zapowiadają potencjał wzrostu, oraz „Ciernie” – przeszkody lub wyzwania, które sprawiały trudności. Ta naturalna metafora sprawia, że format retrospektywy jest przystępny i zapadający w pamięć, pomagając zespołom zachować zrównoważoną perspektywę swoich doświadczeń. Prostota formatu Róża Pąk Cierń sprawia, że jest on szczególnie skuteczny dla zespołów, które dopiero zaczynają przygodę z retrospektywami, lub podczas pracy z grupami międzyfunkcyjnymi. Zapewnia ustrukturyzowany, a jednocześnie kreatywny sposób gromadzenia spostrzeżeń i planowania usprawnień, przy jednoczesnym zachowaniu pozytywnego nastawienia nawet podczas omawiania wyzwań. To ćwiczenie spotkasz zapisane zarówno jako „Róża Pąk Cierń”, jak i „Róża Cierń Pąk” – to ta sama aktywność, jedynie wymieniona w innej kolejności, a znaczenie każdego z terminów nigdy się nie zmienia. Róża to zawsze sukces lub wyróżniający się moment, Cierń to zawsze wyzwanie lub bolączka, a Pąk to zawsze możliwość lub coś, co zapowiada się obiecująco. Niektórzy facylitatorzy preferują kolejność „Róża Cierń Pąk”, ponieważ kończy się ona na patrzącym w przyszłość Pąku, zamykając refleksję w pełnym nadziei, zorientowanym na przyszłość tonie. Używaj takiej kolejności, która wydaje się Twojemu zespołowi najbardziej naturalna. Format wywodzi się ze świata myślenia projektowego i facylitacji – jest szeroko kojarzony z zestawem metod projektowania zorientowanego na człowieka opracowanym przez LUMA Institute – i sprawdza się daleko poza retrospektywami oprogramowania. Nauczyciele używają Róży Cierń Pąk jako codziennego meldunku w klasie, menedżerowie stosują ją, aby rozpocząć spotkania jeden na jeden, a rodziny wykorzystują ją przy stole podczas kolacji. Na przykład po sprincie projektowym Różą członka zespołu może być „wdrożyliśmy nowy proces onboardingu na czas”, Cierniem „testy QA były pośpieszne w ostatnich dwóch dniach”, a Pąkiem „nowa analityka mogłaby pokazać nam, na którym kroku tracimy użytkowników”. To właśnie prostota i ciepło ogrodowej metafory sprawiają, że format ten świetnie sprawdza się w grupach, które dopiero zaczynają przygodę z ustrukturyzowaną refleksją.