Czym jest retrospektywa Start Stop Continue?
Start Stop Continue to format retrospektywy oparty na trzech pytaniach: co zespół powinien zacząć robić, co powinien przestać robić, a co robić dalej? Każda odpowiedź opisuje zachowanie, które ktoś może zmienić, więc spotkanie kończy się krótką listą zmian zamiast długiej listy narzekań. Zespoły korzystają z niego na retrospektywach agile, bo prawie nie wymaga wyjaśnień. Każdy dodaje pomysły do trzech kolumn: rzeczy, które warto zacząć (Start), rzeczy do porzucenia (Stop) oraz rzeczy, które działają i warto je zachować (Continue). Taka struktura skupia rozmowę na tym, co ludzie faktycznie robią, dzięki czemu łatwo zamienić najważniejsze punkty w działania z przypisanym właścicielem. Najlepiej sprawdza się wtedy, gdy chcecie wyjść ze spotkania z konkretnymi zmianami, a sukcesy mają być omawiane na równi z problemami. Kolumnę Continue zespoły zwykle traktują pobieżnie, a to właśnie ona chroni dobre nawyki przed cichym zanikiem. To ćwiczenie spotkasz też pod nazwą „Stop Start Continue”. To dokładnie to samo: trzy kategorie są identyczne, a ich kolejność zależy od preferencji zespołu. Niektórzy facylitatorzy zaczynają od Stop, żeby najpierw uprzątnąć to, co nie działa, a dopiero potem zdecydować, co rozpocząć. Inni zaczynają od Start, żeby nadać rozmowie ton skierowany ku przyszłości. Tak czy inaczej kończycie z krótką listą zachowań do rozpoczęcia, zakończenia i utrzymania. Start Stop Continue przydaje się daleko poza retrospektywą sprintu. Ponieważ daje konkretny feedback na poziomie zachowań, zespoły używają tego samego szablonu Start Stop Continue do feedbacku koleżeńskiego, spotkań one-on-one z przełożonym, post-mortem projektów i wyznaczania osobistych celów. Na spotkaniu one-on-one pracownik może na przykład poprosić menedżera, żeby „zaczął wcześniej przekazywać priorytety na dany tydzień”, „przestał planować przeglądy na piątkowe popołudnia” i „dalej prowadził otwartą sesję pytań na standupie”. Darmowy szablon powyżej daje każdemu prywatną przestrzeń na dodanie pomysłów, zanim zespół wspólnie je pogrupuje, zagłosuje i uzgodni działania.
Format retrospektywy Start Stop Continue
Start
Co powinniśmy zacząć robić?
Ta kolumna jest na nowe pomysły i usprawnienia. Zapytaj zespół, gdzie obecne procesy mają luki i jakie okazje przegapiliście. Pasują tu zarówno drobne poprawki, jak i większe zmiany strategiczne.
Stop
Co powinniśmy przestać robić?
Ta kolumna służy do wskazania praktyk, które nie wnoszą wartości albo powodują problemy. Pomóż zespołowi konkretnie nazwać zachowania do wyeliminowania i zachęcaj do krytyki konstruktywnej, a nie osobistej.
Continue
Co powinniśmy dalej robić?
Ta kolumna jest na praktyki, które działają. Pomóż zespołowi nazwać to, co idzie dobrze i warto zachować, żeby dobry nawyk nie zniknął po cichu, kiedy skupiacie się na problemach.
Kiedy należy skorzystać z niniejszego przeglądu retrospektywnego
- Gdy chcecie wyjść z retrospektywy z krótką listą konkretnych działań
- W okresie zmian, żeby zdecydować, które praktyki zachować, a z których zrezygnować
- Z nowym zespołem, który potrzebuje prostego, znajomego sposobu na dawanie feedbacku
- Gdy dyskusje ciągle schodzą na abstrakcyjne tematy, a potrzebujecie zachowań, które zespół może zmienić
Proponowane pytania lodołamacze
- Jaką jedną pozytywną zmianę zauważyłeś w naszym zespole w ostatnim miesiącu?
- Gdybyś mógł od ręki wprowadzić jedno usprawnienie w sposobie pracy naszego zespołu, co by to było?
Czy chciałby Pan/Pani, aby Państwa zespół wykonał ćwiczenie rozgrzewkowe, a nie tylko odpowiadał na pytania na głos? Przejrzyj bezpłatne lodołamacze →
Pomysły i wskazówki dotyczące spotkania retrospektywnego
- Zacznijcie od kolumny Continue, żeby zespół nazwał to, co działa, zanim przejdzie do problemów
- Proś o konkretne zachowania. „Lepiej się komunikować” to życzenie, a „wysyłać podsumowanie po każdej rozmowie z klientem” to coś, co da się zrobić
- Dajcie każdej kolumnie odpowiednio dużo czasu. Jeśli Stop zajmie całe spotkanie, zespół wyjdzie bez niczego, co warto zachować
- Rozmawiajcie o zachowaniach i praktykach, a nie o konkretnych osobach
- Ograniczcie liczbę działań do dwóch lub trzech, żeby faktycznie zostały zrealizowane
- Na początku kolejnej retrospektywy sprawdźcie działania z poprzedniej, żeby zobaczyć, co się zmieniło