Czym jest retrospektywa bezpieczeństwa psychologicznego?
Retrospektywa bezpieczeństwa psychologicznego pomaga zespołowi otwarcie porozmawiać o zaufaniu: o tym, co ułatwia zabieranie głosu, i o tym, co sprawia, że ludzie wolą milczeć. Amy Edmondson, która bada ten temat w Harvard Business School, opisuje bezpieczeństwo psychologiczne jako przekonanie, że nikt nie ukarze cię ani nie upokorzy za dzielenie się pomysłami, pytaniami, obawami czy błędami. Na tablicy są trzy pytania. „Co zrobiliśmy, aby zbudować bezpieczeństwo w zespole?” zbiera zachowania, które już pomagają, na przykład menedżera, który przyznaje się do własnych błędów. „Co sprawiłoby, że w zespole nie czulibyśmy się bezpiecznie?” nazywa sytuacje, w których ludzie się zamykają, takie jak publiczna krytyka pomysłów czy zgłaszane obawy, z którymi nic się nie dzieje. „Co możemy zrobić, aby zwiększyć bezpieczeństwo w zespole?” zamienia to wszystko w konkretne zmiany, które zespół postanawia wypróbować. Środkowe pytanie jest drażliwe, dlatego warto zbierać odpowiedzi anonimowo i skupiać dyskusję na zachowaniach, a nie na osobach. Przeprowadź tę retrospektywę, gdy zespół dopiero powstaje, po konflikcie, w trakcie reorganizacji albo co kwartał, aby sprawdzić, jak bezpiecznie czują się ludzie. Trend z kilku sesji powie ci więcej niż pojedyncze spotkanie.
Format retrospektywy bezpieczeństwa psychologicznego
Co zrobiliśmy, aby zbudować bezpieczeństwo w zespole?
Jakie działania lub zachowania pomogły ci bezpiecznie zabierać głos?
Poproś zespół o wskazanie konkretnych zachowań, praktyk i sytuacji, dzięki którym ludzie czuli się bezpiecznie. Uwzględnijcie zarówno formalne praktyki, takie jak przeglądy bez szukania winnych, jak i drobne codzienne gesty, na przykład kolegę, który zagaduje, gdy ktoś ma trudniejszy moment.
Co sprawiłoby, że w zespole nie czulibyśmy się bezpiecznie?
Jakie sytuacje lub zachowania mogą powstrzymywać ludzi przed zabraniem głosu?
To najbardziej drażliwe pytanie. Przypomnij wszystkim, żeby opisywali zachowania i sytuacje, a nie konkretne osoby, i dbaj o konstruktywny ton. Daj ludziom czas na szczere zapisanie odpowiedzi, zanim ktokolwiek zacznie je omawiać.
Co możemy zrobić, aby zwiększyć bezpieczeństwo w zespole?
Jakie konkretne działania pomogłyby stworzyć bardziej wspierające środowisko?
Poproś o konkretne zmiany, które zespół naprawdę może wprowadzić, a nie o ogólne życzenia. Następnie uszeregujcie je według spodziewanego efektu i łatwości wdrożenia, a potem wybierzcie jedną lub dwie do wypróbowania przed kolejną sesją.
Kiedy należy skorzystać z niniejszego przeglądu retrospektywnego
- Gdy powstaje nowy zespół lub dołączają nowe osoby, aby od początku ustalić zdrowe normy
- Po konflikcie albo okresie słabej komunikacji w zespole
- W trakcie zmian organizacyjnych, które mogą nadszarpnąć zaufanie
- Co kwartał, aby regularnie sprawdzać, czy ludzie czują się bezpiecznie, zabierając głos
Proponowane pytania lodołamacze
- Opowiedz o sytuacji, w której ktoś pomógł ci poczuć się pewniej w pracy.
- Po czym poznajesz, że członkowie zespołu cię doceniają?
Czy chciałby Pan/Pani, aby Państwa zespół wykonał ćwiczenie rozgrzewkowe, a nie tylko odpowiadał na pytania na głos? Przejrzyj bezpłatne lodołamacze →
Pomysły i wskazówki dotyczące spotkania retrospektywnego
- Na początku ustalcie kilka podstawowych zasad, na przykład że nie komentujemy, kto co napisał
- Jeśli wasz zespół dopiero zaczyna budować bezpieczeństwo psychologiczne, przeprowadźcie retrospektywę anonimowo
- Rozmawiając o tym, co odbiera poczucie bezpieczeństwa, mówcie o zachowaniach i sytuacjach, a nie o konkretnych osobach
- Kolejną sesję zacznijcie od przeglądu działań z poprzedniej, żeby wszyscy widzieli, że zespół dotrzymuje ustaleń
- Większe grupy podzielcie na mniejsze pokoje, w których ludzie chętniej mówią szczerze