Czym jest retrospektywa Mad Sad Glad?
Retrospektywa Mad Sad Glad przygląda się temu, jak zespół czuł się w ostatnim sprincie, dlatego dobrze sprawdza się w wychwytywaniu tego, co wspiera, a co osłabia morale i satysfakcję z pracy. Każda osoba opowiada, co ją frustrowało lub irytowało (mad), co ją rozczarowało (sad), a co ją ucieszyło lub napełniło dumą (glad). Mówienie o emocjach na głos sprawia, że zespół lepiej rozumie, jak praca wpływa na poszczególne osoby, a znane problemy można zobaczyć z innej perspektywy. Zacznij od odczytania Głównej Dyrektywy Retrospektyw (Prime Directive) i pilnuj, żeby rozmowa dotyczyła zdarzeń, zachowań i procesów, a nie obwiniania czy zawstydzania konkretnych osób. Jeśli przeprowadzasz retrospektywę Mad Sad Glad co kilka sprintów, zauważysz zmianę nastrojów, zanim przerodzi się w poważniejszy problem. Powtarzające się wątki w kolumnach złości i smutku zwykle wskazują, które usprawnienia procesu warto wprowadzić, a kolumna radości podpowiada, co warto chronić.
Format retrospektywy Mad Sad Glad
Złość
Co doprowadza cię do szału?
Sekcja „Złość” pozwala członkom zespołu dać upust frustracjom w konstruktywny sposób. Jako facylitator stwórz bezpieczną przestrzeń do otwartej i szczerej rozmowy, bez oceniania. Przypominaj uczestnikom, by omawiali problemy obiektywnie, skupiając się na procesach i zdarzeniach, a nie na osobach. Zapisuj kluczowe kwestie i szukaj wzorców lub przyczyn źródłowych frustracji.
Smutek
Co cię rozczarowuje?
Sekcja „Smutek” pozwala uczestnikom podzielić się rozczarowaniami, czy to związanymi z zespołem, procesami, czy wynikami. Zachęcaj członków zespołu do otwartości i dzielenia się prawdziwymi uczuciami. Na podstawie zgłoszonych rozczarowań szukaj okazji do poprawy dynamiki zespołu, komunikacji lub procesów.
Radość
Co cię cieszy?
Sekcja „Radość” to okazja do świętowania sukcesów i dobrych chwil z ostatniego sprintu lub projektu. Poproś uczestników o konkretne przykłady i zachęć ich do docenienia poszczególnych osób lub całego zespołu za świetną pracę. Docenianie podnosi morale i sprawia, że nawyki, które do tego doprowadziły, mają większą szansę się utrwalić.
Kiedy należy skorzystać z niniejszego przeglądu retrospektywnego
- Po sprincie lub projekcie, gdy chcesz otwarcie porozmawiać o tym, jak się pracowało.
- Gdy narastają frustracje i chcesz, żeby wybrzmiały konstruktywnie, a nie w rozmowach po kątach.
- Gdy zespół wykonał dobrą pracę, którą warto docenić.
- Gdy nastroje w zespole są nie najlepsze i chcesz dowiedzieć się dlaczego.
- Gdy chcesz wysłuchać każdego punktu widzenia w formacie, który daje poczucie bezpieczeństwa.
Proponowane pytania lodołamacze
- Gdybyś mógł wprowadzić jedną „zasadę”, której wszyscy musieliby przestrzegać, jaka by to była?
- Jaki najbardziej „wściekły”, „smutny” albo „radosny” film widziałeś ostatnio?
Czy chciałby Pan/Pani, aby Państwa zespół wykonał ćwiczenie rozgrzewkowe, a nie tylko odpowiadał na pytania na głos? Przejrzyj bezpłatne lodołamacze →
Pomysły i wskazówki dotyczące spotkania retrospektywnego
- Najpierw odczytaj Główną Dyrektywę Retrospektyw, żeby wszyscy wiedzieli, że nie chodzi o szukanie winnych.
- Zbierz głosy wszystkich, także introwertyków i nowych osób w zespole. Pomaga ciche zapisywanie pomysłów przed dyskusją.
- Szukaj wzorców i przyczyn źródłowych frustracji oraz rozczarowań.
- Nie przyjmuj postawy obronnej i nie tłumacz się z pozycji w kolumnie „Złość”. Zadawaj pytania, dopóki nie zrozumiesz problemu.
- Zapisz najważniejsze kwestie i działania, ale nie próbuj rozwiązać wszystkich problemów na jednej retrospektywie.
- Zakończ na kolumnie „Radość”, żeby spotkanie skończyło się na tym, co działa.