Szacowanie w metodologii agile: kompletny przewodnik
Praktyczny przewodnik po agile szacowaniu: historie użytkowników, planning poker, punkty historii, prędkość oraz techniki, które sprawdzają się, gdy historia okazuje się większa, niż się wydawało.
Szacowanie kończy się niepowodzeniem w typowy sposób: liczby, które dla różnych osób oznaczają coś innego; sesje, które się przedłużają; prognozy, którym nikt nie ufa. Rozwiązaniem rzadko jest lepsza formuła. Jest to wspólne zrozumienie, za które odpowiada cały zespół, oraz traktowanie szacunków jako prognoz, a nie zobowiązań, które mogą zostać wykorzystane przeciwko Państwu.
W niniejszym przewodniku omówiono elementy, które sprawdzają się w praktyce: historie użytkownika, planning poker, punkty historii, prędkość oraz techniki, które nadal działają, gdy historia okazuje się większa, niż się początkowo wydawało. Gdy będą Państwo gotowi do przeprowadzenia szacowania wraz z zespołem, proszę skorzystać z funkcji szacowania w TeamRetro: planning poker z tajnym głosowaniem, taliami kart wielokrotnego użytku oraz ostatecznymi punktami opowieści, które są bezpośrednio synchronizowane z Państwa backlogiem.
Planning Poker to oparta na konsensusie technika szacowania w metodologii agile: zespoły głosują w tajemnicy, następnie ujawniają wszystkie karty jednocześnie i omawiają rozrzut wyników, aż szacunki się zbieżą.
Jak przeprowadzić sesję planowania pokerowego, która zapewni przydatne szacunki bez zbędnego przedłużania: przygotowanie, runda składająca się z czterech etapów, wybór talii kart oraz bezwzględne ograniczenie czasowe.
Szacowanie w punktach fabularnych służy do określenia względnego nakładu pracy, złożoności i niepewności zadania, a nie liczby godzin. Jak dokonać szacunku na podstawie historii referencyjnej oraz jakie pytania sprawiają zespołom trudności.
Wartości punktowe rosną w kolejności: 1, 2, 3, 5, 8, 13, ponieważ powiększające się odstępy odzwierciedlają niepewność: skala przestaje udawać, że można odróżnić wartość 13 od 14. Oto dlaczego właśnie te odstępy mają kluczowe znaczenie.
Punkty fabularne służą do pomiaru względnego nakładu pracy, natomiast godziny – do pomiaru czasu trwania. Są to różne osie. Jeśli sporządzą Państwo tabelę przeliczeniową z punktów na godziny, niepostrzeżenie powrócą Państwo do szacowania czasu.
Dowiedz się, czym jest prędkość zespołu w metodologii agile, jak ją obliczyć i jak planować sprinты z jej wykorzystaniem, a także skorzystaj z bezpłatnego kalkulatora prędkości.
Ludziom trudno jest oszacować, „ile to zajmie”, ale dobrze radzą sobie z pytaniem „czy to jest większe od tamtego”. Szacowanie względne opiera się na tym drugim podejściu i właśnie dlatego punkty fabularne się sprawdzają.
Wstępne szacunki są rozbieżne, ponieważ zakres prac jest nieznany, a nie dlatego, że Państwa zespół nie potrafi dokonywać szacunków. Co oznacza „stożek niepewności” i jak go zawęzić, a nie zwiększać.
Epiki, historie i zadania to trzy poziomy, z których każdy obejmuje trzy rodzaje zadań. Czym się one charakteryzują, które z nich przynoszą punkty fabularne oraz dlaczego przypisanie punktu do niewłaściwego poziomu sprawia, że wskaźnik prędkości traci sens.
Praktyczny przewodnik po technikach szacowania w metodologii agile: planning poker, punkty fabularne, skala koszulek, szacowanie na podstawie podobieństwa oraz wskaźnik prędkości – a także wskazówki, kiedy z których z nich należy korzystać.
Typowe błędy popełniane podczas sesji planowania metodą „planning poker” (uśrednianie kart, szacowanie w godzinach, nadużywanie wskaźnika prędkości, zawyżanie liczby punktów fabularnych) oraz sposoby ich naprawienia.
Kryteria akceptacji to test określający, czy dana historia została zaliczona czy odrzucona, sporządzany przed rozpoczęciem prac: obejmują one poprawnie działające formaty, przykłady zrealizowanych rozwiązań oraz wskazują, czym różnią się one od definicji „zakończenia”.
Definicja zakończenia to lista kontrolna obowiązująca w całym zespole, którą każda historia musi spełnić przed wydaniem. Przykładowa definicja zakończenia, kto jest za nią odpowiedzialny oraz czym różni się ona od kryteriów akceptacji.
Definicja gotowości to lista kontrolna wskazująca, że dana historia jest gotowa do włączenia do sprintu. Co powinna obejmować użyteczna lista, dlaczego większość z nich jest ignorowana oraz jaka wersja faktycznie stanowi przeszkodę.
Opowieść, której nie da się oszacować, to zazwyczaj taka, której nie można jeszcze opublikować. Jak rozpoznać, kiedy należy ją podzielić, oraz jakie linie podziału tworzą fragmenty gotowe do publikacji, a które tylko sprawiają takie wrażenie.
SPIDR to pięć sprawdzonych sposobów podziału historii użytkownika: spike, ścieżka, interfejs, dane, reguły. Każda z tych linii podziału – kiedy się sprawdza i kiedy prowadzi do powstania fałszywego wycinka.
Podział pionowy zapewnia wartość; podział poziomy zapewnia obietnice. Dlaczego podział według warstw technologicznych opóźnia uzyskanie wartości oraz jak dokonywać podziału według rezultatów dla użytkownika, aby w każdym sprincie dostarczać konkretne wyniki.
Opis użytkownika to krótka, sformułowana prostym językiem obietnica wartości. Format „rola-cel-korzyść”, trzy „C”, lista kontrolna INVEST oraz sytuacje, w których opisy użytkownika nie są odpowiednim narzędziem.
Szesnaście przykładów opowieści użytkownika wraz z objaśnieniami, obejmujących takie obszary jak uwierzytelnianie, handel elektroniczny, aplikacje mobilne, interfejsy API oraz błędy; obok niepoprawnych wersji zamieszczono ich poprawione wersje, dzięki czemu różnica jest wyraźnie widoczna.
Klasyczny szablon opisu użytkownika z kartą typu „kopiuj-wklej”, warte poznania warianty oraz jeden praktyczny przykład przedstawiający proces od szablonu, przez kryteria akceptacji, aż po oszacowanie.
Czym są rozmiary koszulek, jak poprowadzić sesję oraz jak przeliczyć rozmiary S/M/L na punkty fabularne, a także kiedy lepiej zastosować metodę „planning poker”.