Szacowanie w metodologii agile: kompletny przewodnik
Praktyczny przewodnik po agile szacowaniu: historie użytkowników, planning poker, punkty historii, prędkość oraz techniki, które sprawdzają się, gdy historia okazuje się większa, niż się wydawało.
Szacowanie kończy się niepowodzeniem w typowy sposób: liczby, które dla różnych osób oznaczają coś innego; sesje, które się przedłużają; prognozy, którym nikt nie ufa. Rozwiązaniem rzadko jest lepsza formuła — chodzi raczej o wspólne zrozumienie, za które odpowiada cały zespół, oraz o traktowanie szacunków jako prognoz, a nie zobowiązań, za których niedotrzymanie ponoszą Państwo odpowiedzialność.
W niniejszym przewodniku omówiono elementy, które sprawdzają się w praktyce — historie użytkownika, planning poker, punkty historii, prędkość oraz techniki, które nadal działają, gdy historia okazuje się większa, niż się początkowo wydawało. Gdy będą Państwo gotowi do przeprowadzenia szacowania wraz z zespołem, proszę skorzystać z funkcji szacowania w TeamRetro: planning poker z tajnym głosowaniem, zestawami kart wielokrotnego użytku oraz ostatecznymi punktami opowieści, które są bezpośrednio synchronizowane z Państwa backlogiem.
Planning Poker to oparta na konsensusie technika szacowania w metodologii agile: zespoły głosują anonimowo, następnie ujawniają wszystkie karty jednocześnie i omawiają rozkład wyników, aż szacunki się zbieżą.
Jak przeprowadzić sesję planowania pokerowego, która pozwoli uzyskać przydatne szacunki bez zbędnego przedłużania: przygotowania, runda składająca się z czterech faz, wybór talii oraz bezkompromisowe ograniczenie czasowe.
Punkty fabularne służą do pomiaru względnego nakładu pracy, złożoności i niepewności związanej z zadaniem, a nie liczby godzin. Jak oszacować nakład pracy na podstawie historii referencyjnej oraz jakie pytania sprawiają zespołom trudności.
Liczba punktów fabularnych rośnie: 1, 2, 3, 5, 8, 13, ponieważ powiększające się odstępy odzwierciedlają niepewność — skala przestaje udawać, że można odróżnić 13 od 14. Oto dlaczego właśnie te odstępy mają znaczenie.
Punkty fabularne służą do pomiaru względnego nakładu pracy, a godziny – do pomiaru czasu trwania — są to różne osie. Jeśli stworzą Państwo tabelę przeliczeniową z punktów na godziny, niepostrzeżenie powrócą Państwo do szacowania czasu.
Dowiedz się, czym jest prędkość zespołu w metodologii agile, jak ją obliczyć i jak planować sprinты z jej wykorzystaniem, a także skorzystaj z bezpłatnego kalkulatora prędkości.
Ludziom trudno jest oszacować, „ile to zajmie”, ale dobrze radzą sobie z pytaniem „czy to jest większe od tamtego”. Szacowanie względne opiera się na tym drugim podejściu — i właśnie dlatego punkty fabularne się sprawdzają.
Wstępne szacunki charakteryzują się dużym rozrzutem, ponieważ zakres prac jest nieznany, a nie dlatego, że Państwa zespół nie potrafi dokonywać szacunków. Co oznacza „stożek niepewności” i jak go zawęzić — a nie powiększać.
Epiki, historie i zadania to trzy poziomy, z których każdy obejmuje trzy rodzaje zadań. Czym się one charakteryzują, które z nich przynoszą punkty fabularne oraz dlaczego przypisanie punktów do niewłaściwego poziomu sprawia, że wskaźnik prędkości traci znaczenie.
Praktyczny przewodnik po technikach szacowania w metodologii agile: planning poker, punkty fabularne, skala koszulek, szacowanie na podstawie podobieństwa oraz wskaźnik prędkości – a także wskazówki, kiedy z których z nich należy korzystać.
Typowe błędy popełniane podczas sesji planowania metodą pokera — uśrednianie kart, szacowanie w godzinach, nadużywanie wskaźnika prędkości, zawyżanie liczby punktów fabularnych — oraz sposoby ich naprawienia.
Kryteria akceptacji to test określający, czy dana historia została zaliczona, czy odrzucona, sporządzany przed rozpoczęciem prac — obejmują one formaty, które się sprawdzają, przykładowe rozwiązania oraz różnice w stosunku do definicji zakończenia.
Definicja zakończenia to lista kontrolna obowiązująca w całym zespole, którą każda historia musi spełnić przed wydaniem. Przykładowa definicja zakończenia, kto jest za nią odpowiedzialny oraz czym różni się ona od kryteriów akceptacji.
Definicja gotowości to lista kontrolna wskazująca, że dana historia może zostać zrealizowana w ramach sprintu. Co powinna obejmować przydatna lista, dlaczego większość z nich jest ignorowana oraz jaka wersja faktycznie stanowi przeszkodę.
Historia, której nie da się oszacować, to zazwyczaj taka, której nie można jeszcze opublikować. Jak rozpoznać, kiedy należy ją podzielić, oraz jakie linie podziału tworzą fragmenty gotowe do publikacji, a które tylko sprawiają takie wrażenie.
SPIDR to pięć sprawdzonych sposobów podziału opisu użytkownika — spike, ścieżka, interfejs, dane, reguły. Kiedy poszczególne linie podziału są skuteczne, a kiedy tworzą fałszywy wycinek.
Podział pionowy zapewnia wartość; podział poziomy zapewnia obietnice. Dlaczego podział według warstwy technologicznej opóźnia uzyskanie wartości oraz jak dokonywać podziału według rezultatów dla użytkownika, aby w każdym sprincie dostarczać konkretne wyniki.
Opis użytkownika to krótka, sformułowana prostym językiem obietnica wartości. Format „rola-cel-korzyść”, trzy „C”, lista kontrolna INVEST oraz sytuacje, w których opisy użytkownika nie są odpowiednim narzędziem.
Szesnaście przykładów historii użytkownika z obszarów uwierzytelniania, handlu elektronicznego, aplikacji mobilnych, interfejsów API oraz błędów — każda z nich opatrzona jest komentarzami, a obok niepoprawnych wersji przedstawiono ich poprawione wersje, dzięki czemu różnice są wyraźnie widoczne.
Klasyczny szablon opisu użytkownika z kartą typu „kopiuj-wklej”, warte poznania warianty oraz jeden praktyczny przykład, który został przeniesiony z szablonu do kryteriów akceptacji, a następnie do oszacowania.
Czym są rozmiary koszulek, jak poprowadzić sesję oraz jak przeliczyć rozmiary S/M/L na punkty fabularne, a także kiedy lepiej zastosować metodę „planning poker”.