Czym jest aktywność Refleksje na Dzień Ojca?
Refleksje na Dzień Ojca dają zespołowi przerwę od tematów zawodowych i okazję, by porozmawiać o ojcach, dziadkach, mentorach i innych osobach, które były dla nich jak ojcowie i ich ukształtowały. Każdy dzieli się wspomnieniem, lekcją, z której korzysta do dziś, i podziękowaniem, a sesja zwykle kończy się tym, że współpracownicy znają się trochę lepiej niż na początku. Na tablicy są cztery pytania: Ulubione wspomnienia, Wyniesione lekcje, Cechy, które podziwiamy oraz Uznanie i podziękowania. Każdy dodaje własne przemyślenia, zespół głosuje na te, które się wyróżniają, a potem wspólnie omawiacie tematy, które się pojawiły. Ton jest lekki, ale szczery, a pytania są na tyle ogólne, że osoby o bardzo różnej sytuacji rodzinnej mogą wziąć udział na własnych zasadach. To także przypomnienie, że rady wyniesione z domu widać potem w pracy. Lekcja w rodzaju „dotrzymuj słowa, nawet gdy jest trudno” często przeradza się w rozmowę o tym, jak zespół ze sobą współpracuje. Sesja przebiega tak samo niezależnie od tego, czy zespół pracuje zdalnie, czy w jednym pomieszczeniu.
Format retrospektywy Refleksje na Dzień Ojca
Ulubione wspomnienia
Jakie jest Twoje ulubione wspomnienie z tatą lub kimś, kto był dla Ciebie jak ojciec?
Poproś uczestników, by podzielili się wspomnieniem o ojcu, dziadku, mentorze lub innej osobie, która była dla nich jak ojciec. Od razu zaznacz, że mile widziana jest każda historia, zabawna, wzruszająca czy zupełnie zwyczajna, i że każdy może napisać tyle, ile chce.
Wyniesione lekcje
Jakiej lekcji nauczył Cię ktoś, kto był dla Ciebie jak ojciec?
Tutaj uczestnicy dzielą się radami lub wartościami przekazanymi przez kogoś, kto był dla nich jak ojciec. Zapytaj o rady, które zostały z nimi na dłużej. Często ujawniają one wartości wspólne dla całego zespołu i prowadzą do ciekawej rozmowy o tym, jak te lekcje przejawiają się w pracy.
Cechy, które podziwiamy
Które cechy dobrego ojca lub kogoś w tej roli podziwiasz najbardziej?
To pytanie dotyczy cech, dzięki którym ktoś pełniący rolę ojca jest wyjątkowy, takich jak cierpliwość, poczucie humoru czy życzliwość. Zapytaj uczestników, które z tych cech chcieliby sami okazywać jako rodzice, mentorzy lub współpracownicy.
Uznanie i podziękowania
Komu chcesz podziękować i co chcesz mu przekazać?
Zakończ w ciepłej atmosferze, zapraszając uczestników do podziękowania ojcu, komuś, kto był dla nich jak ojciec, lub mentorowi. Może to być publiczne podziękowanie albo prywatna refleksja. Odnieś to pytanie do każdego, kto służył radą i wsparciem, bo nie każdy ma ojca, którego mógłby świętować.
Kiedy należy skorzystać z niniejszego przeglądu retrospektywnego
- W okolicach Dnia Ojca, aby wspólnie z zespołem docenić ojców, osoby pełniące rolę ojca i mentorów.
- Gdy chcesz zrobić bardziej ludzką przerwę od retrospektyw skupionych na pracy.
- Gdy zespołowi przydałoby się lepsze wzajemne poznanie dzięki osobistym historiom.
- Jako sezonowa aktywność, która zbliża współpracowników pracujących zdalnie i stacjonarnie.
Proponowane pytania lodołamacze
- Jaki jest najlepszy (albo najbardziej żenujący) „tatowy suchar”, jaki znasz?
- Gdyby można było podarować tacie lub komuś, kto był dla Ciebie jak ojciec, dowolny prezent na świecie, co by to było?
Czy chciałby Pan/Pani, aby Państwa zespół wykonał ćwiczenie rozgrzewkowe, a nie tylko odpowiadał na pytania na głos? Przejrzyj bezpłatne lodołamacze →
Pomysły i wskazówki dotyczące spotkania retrospektywnego
- Na początku powiedz, że „ktoś, kto był jak ojciec” może oznaczać tatę, dziadka, wujka, mentora lub kogokolwiek, kto służył radą.
- Nie każdy ma lub miał przy sobie ojca, z którym łączą go dobre wspomnienia, dlatego każde pytanie powinno być dobrowolne i wolne od ocen.
- Zadbaj o ciepłą i nieformalną atmosferę. Humor i historie sprawiają, że sesja zapada w pamięć.
- Zacznij od pytania na rozgrzewkę, żeby łagodnie wprowadzić uczestników w bardziej osobiste pytania.
- Zostaw wystarczająco dużo czasu na dzielenie się historiami. Te rozmowy są lepsze, gdy nikt się nie spieszy.
- Po spotkaniu udostępnij krótkie podsumowanie najciekawszych momentów, żeby uczestnicy mogli wrócić do tego, co zostało powiedziane.