Poziom 1: Rzeczywistość

Co zauważyłeś na powierzchni w tym sprincie?

Wypuściliśmy nowy onboarding na czas i to było super uczucie.
Nasze daily w tym sprincie trochę się przeciągały.
Dwie osoby z zespołu były chore przez kilka dni.
Poziom 2: Sen

Jakie powtarzające się wzorce lub nawyki kształtują naszą pracę?

Ciągle nie doszacowujemy, ile naprawdę trwa testowanie.
Code review zwykle piętrzą się pod koniec sprintu.
Świetnie zaczynamy zadania, ale wolniej je kończymy.
Poziom 3: Podświadomość

Jakie ukryte napięcia lub niewypowiedziane prawdy kryją się pod powierzchnią?

Mam wrażenie, że unikamy rozmów o długu technicznym, bo nas przytłacza.
Jest niewypowiedziana presja, żeby zawsze zgadzać się na nowe prośby.
Czasem nie jestem pewna, czy moja praca ma realny wpływ.
Kopniak (powrót do rzeczywistości)

Jakie działania sprawią, że wrócimy silniejsi niż wcześniej?

Zarezerwujmy codziennie stały blok czasu na code review.
Zaczniemy dokumentować kluczowe procesy, żeby wiedza była wspólna.
Od teraz ograniczmy daily do 15 minut.

Czym jest retrospektywa Sen we śnie?

Retrospektywa Sen we śnie czerpie pomysł z filmu Christophera Nolana Incepcja, w którym bohaterowie schodzą przez sny zagnieżdżone w innych snach. Twój zespół robi to samo z ostatnim sprintem: zaczyna od tego, co każdy mógł zobaczyć, i schodzi warstwa po warstwie do tego, czego zwykle się nie mówi. Są trzy poziomy i droga powrotna. Poziom 1: Rzeczywistość obejmuje widoczne fakty i wydarzenia. Poziom 2: Sen to szukanie wzorców i nawyków, które powtarzają się sprint po sprincie. Poziom 3: Podświadomość to miejsce na ukryte napięcia i niewypowiedziane prawdy. Kopniak (powrót do rzeczywistości) zamienia to, co wypłynęło, w kilka działań, tak jak w filmie kopniak budzi śniących. Warstwy nadają rozmowie naturalny porządek: najpierw szybkie fakty, a trudniejsze tematy dopiero wtedy, gdy wszyscy się rozkręcą. Sięgnij po ten format, gdy wasza zwykła retrospektywa się opatrzyła albo podejrzewasz, że prawdziwe problemy nie są mówione na głos. Lista działań powinna być krótka.

Format retrospektywy Sen we śnie (edycja Incepcja)

Poziom 1: Rzeczywistość

Co zauważyłeś na powierzchni w tym sprincie?

To warstwa jawy, na której fakty i wydarzenia łatwo dostrzec. Poproś uczestników, żeby opowiedzieli, co się wydarzyło, jeszcze bez analizowania. Niech ta runda będzie szybka i rzeczowa, żeby zostało czasu na głębsze poziomy.

Poziom 2: Sen

Jakie powtarzające się wzorce lub nawyki kształtują naszą pracę?

Warstwę niżej spójrzcie poza pojedyncze wydarzenia, na wzorce, które ciągle wracają. Zapytaj, co wydaje się znajome z poprzednich sprintów. Pozwala to oddzielić jednorazowe wpadki od nawyków, którymi warto się zająć. Daj ludziom minutę na spokojne przemyślenie, zanim zaczną mówić.

Poziom 3: Podświadomość

Jakie ukryte napięcia lub niewypowiedziane prawdy kryją się pod powierzchnią?

To najgłębsza warstwa, w której siedzą niewypowiedziane uczucia i napięcia. Przypomnij zespołowi, że nie ma złych odpowiedzi, i poproś o frustracje, obawy czy nadzieje, o których zwykle się nie mówi. Sam daj przykład otwartości i słuchaj bez oceniania.

Kopniak (powrót do rzeczywistości)

Jakie działania sprawią, że wrócimy silniejsi niż wcześniej?

W filmie kopniak budzi śniących. Tutaj to moment, w którym wnioski z głębszych warstw zamieniają się w kilka jasnych działań, każde z właścicielem. Dwa lub trzy zobowiązania, których zespół dotrzyma, są warte więcej niż długa lista życzeń.

Kiedy należy skorzystać z niniejszego przeglądu retrospektywnego

  • Gdy zespół jest zmęczony retrospektywami i potrzebuje innego formatu, żeby ludzie zaczęli rozmawiać.
  • Gdy chcesz zejść pod powierzchowne obserwacje, do przyczyn źródłowych i niewypowiedzianych napięć.
  • Gdy ludzie wydają się coś przemilczać, a stopniowe przejście od łatwych tematów do trudnych pomogłoby im się otworzyć.
  • Gdy chcesz tematycznej sesji, która mimo to kończy się konkretnymi działaniami.

Proponowane pytania lodołamacze

  • Gdybyś mógł zaprojektować własny świat snu, co dodałbyś do niego jako pierwsze?
  • Jaki sen powtarzał ci się wielokrotnie i co, twoim zdaniem, próbował ci przekazać?

Czy chciałby Pan/Pani, aby Państwa zespół wykonał ćwiczenie rozgrzewkowe, a nie tylko odpowiadał na pytania na głos? Przejrzyj bezpłatne lodołamacze →

Pomysły i wskazówki dotyczące spotkania retrospektywnego

  • Zbuduj klimat krótkim nawiązaniem do Incepcji, żeby wszyscy rozumieli warstwy, zanim zaczniecie.
  • Nie przyspieszaj na głębszych warstwach. Przed dzieleniem się na Poziomie 3 daj ludziom czas na spokojne przemyślenie.
  • Uważaj, czy jeden lub dwa głosy nie dominują, i bezpośrednio zapraszaj do rozmowy cichsze osoby.
  • Niech Poziom 1 będzie krótki, żeby starczyło czasu i energii na poziomy poniżej.
  • Ogranicz Kopniaka do dwóch lub trzech działań, żeby zobowiązania były realne i miały właścicieli.
  • Zanim otworzysz Poziom 3, powiedz zespołowi, że to strefa wolna od oceniania.

Najczęściej zadawane pytania

Ile trwa retrospektywa Sen we śnie?
Większość zespołów kończy w 45 do 60 minut. Poziom 3 zwykle wymaga najwięcej czasu, więc zostaw tam miejsce na szczerą rozmowę.
Kiedy warto użyć retrospektywy w edycji Incepcja?
Użyj jej, gdy zespół potrzebuje odskoczni od standardowych formatów albo chce zejść pod powierzchowne obserwacje, do przyczyn źródłowych i niewypowiedzianych napięć.
Czym ten format różni się od standardowej retrospektywy „Co poszło dobrze”?
Retrospektywa Co poszło dobrze zbiera obserwacje na jednym poziomie. Ten format przechodzi przez trzy: od widocznych faktów przez wzorce do ukrytych napięć, a potem Kopniak zamienia je w działania.
Czy uczestnicy muszą znać film Incepcja?
Nie. Film nadaje warstwom łatwą do zapamiętania nazwę, ale struktura ma sens niezależnie od tego, czy ktoś go widział.
Ile osób może wziąć udział?
Najlepiej sprawdza się w małym zespole, w którym na Poziomie 3 wszyscy dobrze się słyszą. W większych grupach grupujcie odpowiedzi w każdej warstwie, żeby dyskusja była skupiona.
Po co schodzić do głębszych warstw?
Na Poziomie 3 ludzie poruszają napięcia i nadzieje, które rzadko wychodzą w codziennej pracy, na przykład presję, by zgadzać się na każdą prośbę. To często one są przyczyną wzorców z Poziomu 2.
Czy są Państwo gotowi do przeprowadzenia tej retrospektywy?Zapraszamy do obejrzenia tej retrospektywy na żywo