Vergelijking van agile schattingstechnieken

Planning poker is één van de vele schattingstechnieken, en het is niet altijd de juiste keuze. Elke techniek houdt een afweging in: snelheid tegenover nauwkeurigheid, breedte tegenover diepgang, een getal tegenover een gesprek. De techniek die u kiest, is in feite de manier waarop het mis kan gaan waarmee u hebt besloten te kunnen leven.

De technieken in één oogopslag

Techniek	Het meest geschikt voor	Uitvoer	Tijd per artikel
Planning Poker	5–20 goed uitgewerkte verhalen	Storypoints (numeriek)	2–5 min
Maten van T-shirts	Vroege verfijning, werkzaamheden aan de routekaart	XS–XL (categorisch)	30–60 sec
Emmer-systeem	Snel de maat bepalen van meer dan 50 artikelen	Storypoints (numeriek)	10–20 sec
Affiniteitskaart	Een nieuwe backlog vanaf nul in kaart brengen	Relatieve groeperingen → punten	5–15 sec
Magische schatting	Langdurige, goed in kaart gebrachte achterstanden	Storypoints (numeriek)	10–20 sec
Stemmen met stippen	Prioritering, geen schatting	Stemmen tellen	~10 sec

Planning Poker

De juiste keuze wanneer u een gerichte backlog hebt en behoefte hebt aan een gedeeld begrip, niet alleen aan een getal. De private-vote-then-reveal-methode brengt de meningsverschillen aan het licht die bij andere technieken vaak worden verdoezeld.

Dit mislukt wanneer de verhalen nog niet klaar zijn. Planning poker is de traagste methode van allemaal, en onvoldoende uitgewerkte stories veranderen die traagheid in een verfijningsbijeenkomst die slecht vermomd is als schatting. Als de kaarten variëren van 3 tot 13, heeft u geen schattingsprobleem — u heeft een niet-opgesplitste story.

Maten van T-shirts

XS, S, M, L, XL. Dit gaat sneller dan planning poker, omdat de gedetailleerdheid is teruggeschroefd. Dit wordt vaak toegepast in de vroege verfijningsfase, in gesprekken over het product en het leiderschap, en bij teams die bewust afstand hebben genomen van numerieke schattingen.

Dit mislukt wanneer iemand buiten het team een velocity-cijfer nodig heeft. De T-shirts kloppen niet, en zodra u een omrekeningstabel op de wiki opstelt om ze wel te laten kloppen, hebt u story points opnieuw uitgevonden, maar dan met extra stappen.

Emmer-systeem

Het team legt items in vooraf gelabelde emmers (1, 2, 3, 5, 8…) volgens een snel ‘doorgeven en bespreken’-protocol: de ene persoon legt het erin, de volgende mag het verplaatsen, enzovoort. Na enkele minuten vormen de emmers de schattingen.

Dit mislukt wanneer de items niet alleen qua grootte verschillen, maar ook wat betreft onbekende factoren. Categorieën werken omdat de indeling bijna automatisch verloopt; alles wat een echt gesprek vereist, wordt in de verkeerde categorie geplaatst en blijft daar.

Stemmen met stippen

Iedereen krijgt een vast aantal stippen en plaatst deze op de zaken die voor hem of haar het belangrijkst zijn. Het gaat hier niet om een schatting — het is het stellen van prioriteiten — maar dit wordt zo vaak verward met een schatting dat het de moeite waard is om dit apart te benoemen.

Dit mislukt wanneer iemand het aantal stippen interpreteert als hoe groot in plaats van hoe gewild. De uitkomst en de vraag komen niet overeen, en als u het ene als het andere beschouwt, blijft u zitten met een achterstand vol kleine maar populaire items en grote items die niemand in bezit heeft.

Affiniteitskaart

Het team sorteert de verhalen in stapels op basis van de benodigde inspanning — zonder labels — en geeft de stapels vervolgens (1, 2, 3, 5, 8…) een label in relatieve volgorde zodra alles is gegroepeerd. Eerst sorteren en pas op het laatst nummers toekennen, dat is het hele idee: tegen de tijd dat de nummers worden toegekend, ligt de relatieve volgorde al vast, zodat de discussie per taak – is dit een 3 of een 5? – nooit op gang komt. Het gaat snel en is bijna net zo effectief als planning poker bij het voorkomen van verankering.

Dit mislukt wanneer de teamleden elkaars stapels niet kunnen zien. Affinity mapping is afhankelijk van een gezamenlijke muur of een whiteboard; voert u het op afstand uit in een tool met een gebrekkig ruimtelijk inzicht, dan richten de deelnemers zich op degene die als eerste iets neerlegt — precies de mislukking die hiermee juist moest worden voorkomen.

Magische schatting

‘Magic estimation’ is de meer daadkrachtige variant van ‘affinity’: discussieer alleen over de punten waarover het team het oneens is. Iedereen deelt elk verhaal in stilte in een van de benoemde grootteklassen in, en de enige verhalen waarover daadwerkelijk wordt gediscussieerd, zijn die waarbij de indelingen uiteenliepen. Verhalen waarover het team in stilte overeenstemming heeft bereikt, behouden die stille consensus als hun waarde.

Die gok — dat een stilzwijgende overeenkomst een echte overeenkomst is — vormt de bron van zowel de snelheid als de manier waarop het misgaat. Wanneer deze gok klopt, is het de snelste techniek die nog steeds concrete cijfers oplevert: een backlog van 50 verdiepingen die in een half uur wordt ingeschat. Wanneer dit niet het geval is, geeft het team unaniem een 5 aan een story die in werkelijkheid een mix was van 3’en en 8’en, en niemand komt daarachter totdat de sprint ten einde is.

Gebruik deze methode bij lange backlogs die het team al goed kent, bij beoordelingen op roadmapniveau en bij heroriëntatieoefeningen. Vermijd deze methode bij stories die op het punt staan in een sprint te worden opgenomen, of bij een nieuw team dat nog geen gezamenlijk model heeft opgebouwd — in die gevallen verbergt de stilte juist de meningsverschillen die u juist had moeten horen.

#GeenSchattingen

Sommige teams zien helemaal af van het inschatten van story-points. De gedachte hierachter is: als elke story wordt opgedeeld in stukken van ongeveer dezelfde omvang — meestal „te voltooien in een dag of twee“ — kunt u een prognose maken door het aantal stories per sprint te tellen. Dit werkt, maar alleen als de verfijning daadwerkelijk zo nauwkeurig is. Het is een stap in de ontwikkeling, geen snelkoppeling.

Dit mislukt wanneer de omvang van de stories afwijkt en niemand dat opmerkt. De hele aanpak is gebaseerd op het feit dat stories uniform zijn; zonder een schattingsgesprek komt het signaal dat ze niet langer uniform zijn nooit naar voren. Het team dat „niet schat”, maakt doorgaans impliciet schattingen, en dat doet het slecht.

Technieken combineren in de praktijk

Ervaren teams kiezen niet voor één vaste aanpak; ze passen hun aanpak aan de situatie aan:

• T-shirts tijdens de driemaandelijkse roadmap-planning.
• Affiniteitskaarten, schattingen op basis van intuïtie of categorieën tijdens een langdurige fase van backlog-verfijning.
• Planning Poker tijdens de sprintplanning, wanneer er voor de stories bovenaan de backlog echt een gezamenlijk begrip moet zijn voordat iemand zich ertoe verbindt.

Kies de techniek waarvan u bereid bent de gevolgen van een mislukking dit kwartaal op u te nemen — niet degene die in de presentatie van de agile-coach stond.

Veelgestelde vragen

Wat zijn de belangrijkste agile schattingstechnieken?

De meest voorkomende methoden zijn planning poker, T-shirt-sizing, het bucket-systeem, affiniteitskaarten, ‘magic estimation’ en — voor het stellen van prioriteiten in plaats van het inschatten van de omvang — dot voting. Sommige teams werken ook volgens de #NoEstimates-aanpak, waarbij ze prognoses opstellen door verhalen van dezelfde omvang te tellen in plaats van ze in punten uit te drukken.

Welke agile schattingstechniek is het beste?

Er is niet één techniek die het allerbeste is; elke techniek heeft zijn eigen tekortkomingen. Planning Poker verloopt traag, maar zorgt voor een gezamenlijk begrip; T-shirts en buckets zijn snel maar te grof; affinity en magic estimation zijn snel bij grote backlogs, maar verbergen meningsverschillen. Kies de techniek waarvan u de mogelijke tekortkomingen kunt accepteren voor het werk dat voor u ligt.

Wat is affiniteitsschatting?

Bij affiniteitsschatting worden stories eerst zonder cijfers in grotere en kleinere stapels ingedeeld, waarna de stapels pas aan het einde een label krijgen. Het is juist de bedoeling dat de cijfers pas als laatste worden vastgelegd: tegen de tijd dat dit gebeurt, ligt de relatieve volgorde al vast, zodat er nooit discussie per story ontstaat. Deze methode is geschikt voor het inschatten van de omvang van de backlog bij de eerste doorloop, maar niet voor het vastleggen van sprintdoelen.

Wat is ‘magische schatting’?

Bij ‘magic estimation’ deelt het team in stilte elke story in een categorie in op basis van omvang, en alleen de stories waarbij de indelingen uiteenliepen, worden daadwerkelijk besproken. De aanname is dat stilzwijgende overeenstemming ook daadwerkelijke overeenstemming is — waardoor deze methode zeer snel verloopt bij een goed begrepen backlog, maar een slechte keuze is voor stories die op het punt staan in een sprint te worden opgenomen.

Wat is het verschil tussen planning poker en de T-shirt-maatmethode?

Planning poker levert numerieke story points op via een geheime stemming en discussie; het proces verloopt daardoor weliswaar trager, maar brengt meningsverschillen aan het licht. Bij de T-shirt-methode (XS tot XL) wordt de gedetailleerdheid ter wille van de snelheid terzijde geschoven, wat geschikt is voor vroege verfijning en het opstellen van een roadmap — maar T-shirts zijn niet optelbaar, waardoor ze geen basis kunnen vormen voor een velocity-cijfer.