T-shirt-maattabel in agile: hoe het werkt en wanneer u deze kunt gebruiken

Bij de meeste schattingstechnieken wordt om een getal gevraagd. Bij de T-shirt-methode wordt eerst een eenvoudigere vraag gesteld: is dit klein, middelgroot of groot in vergelijking met het werk eromheen? Die afweging – precisie inruilen voor snelheid – is precies waar het om draait. Het is de techniek die u moet toepassen wanneer u een stapel werk voor u heeft liggen en binnen tien minuten een globaal beeld ervan nodig heeft, niet een schatting in story-points die u tijdens de sprintplanning zou moeten verdedigen.

Wat zijn de maten van T-shirts?

De maatbepaling van T-shirts is een relatieve schatting waarbij de cijfers buiten beschouwing worden gelaten. In plaats van te vragen „hoeveel punten is dit?“, geeft het team elk item de aanduiding XS, S, M, L of XL, op basis van een vergelijking met de andere items die voor hen liggen. Een M is een M omdat deze duidelijk groter is dan die S en duidelijk kleiner dan die L, niet omdat deze overeenkomt met een bepaald aantal uren of punten.

Dat is een kenmerk, geen snelkoppeling. Cijfers nodigen uit tot een misleidende discussie, namelijk de vraag „is dit een 3 of een 5?“, die veel tijd opslokt tijdens verfijningsbijeenkomsten. Maten zijn grof genoeg om die discussie zelden op gang te laten komen: mensen zijn het veel sneller eens over „dat is een Large“ dan over welk specifiek getal een Large precies vertegenwoordigt. U verliest aan gedetailleerdheid, maar wint aan snelheid, en in de vroege fase van de planning is snelheid precies wat u nodig hebt.

Het addertje onder het gras is hetzelfde voor elke relatieve techniek. Een maat heeft alleen betekenis als het team een gemeenschappelijk referentiepunt hanteert. Spreek al vroeg in de sessie hardop af wat de referentie voor ‘Klein’ en ‘Groot’ is, anders gaan de maten uiteenlopen: de M van de ene persoon is de L van de andere, en tegen het einde wordt de backlog gesorteerd op basis van vijf persoonlijke maatstaven in plaats van één gedeelde.

Wanneer dient u deze methode te gebruiken (en wanneer is planning poker een betere keuze)?

Dit is de situatie, in alle duidelijkheid: de maatvoering van T-shirts is bedoeld voor de pasvorm en snelheid, niet voor de inzet bij de sprint.

Grijp ernaar wanneer het werk nog in de kinderschoenen staat en ruw is. Een nieuwe backlog waarvan nog niemand de omvang heeft bepaald. Een kwartaalplan waarbij het management moet weten of een initiatief ‘Small’ of ‘Extra Large’ is, voordat iemand een user story opstelt. Een eerste doorloop van vijftig items om de enkele te vinden die duidelijk te groot zijn en moeten worden opgesplitst. In al deze gevallen wilt u een goed overzicht en vaart behouden, en een grove schatting van de omvang per item is precies voldoende als indicatie.

Maak in plaats daarvan gebruik van planning poker wanneer de stories op korte termijn liggen en op het punt staan te worden vastgelegd. Op dat moment probeert u niet de backlog in stapels in te delen, maar streeft u ernaar een gezamenlijk begrip van een specifieke story op te bouwen voordat het team toezegt deze op te leveren. De private-vote-then-reveal-methode brengt de meningsverschillen aan het licht die bij de t-shirt-systeem-indeling worden verdoezeld, en vlak voor het einde van een sprint is dat meningsverschil het meest waardevolle wat er in de ruimte aanwezig is. Een stille ‘L’ die een ernstige onzekerheid verbergt, is prima op een roadmap, maar gevaarlijk in een sprint.

De twee technieken zijn dus geen concurrenten: ze bevinden zich op verschillende stadia in het leveringsproces. T-shirts zorgen voor de vroege, brede en ruwe beoordeling. Planning poker zorgt voor de late, nauwkeurige en zorgvuldige beoordeling. Bij een backlog die te groot is om per T-shirt in te schatten, sorteert affiniteitsschatting eerst de gehele stapel en labelt deze daarna.

Hoe organiseert u een pasbeurt voor T-shirts?

De sessie is bewust kort gehouden. Vijf stappen:

1. Stel de schaal vast. Bepaal welke maten u gebruikt (XS tot XL is gebruikelijk; sommige teams gebruiken alleen S, M en L) en, heel belangrijk, spreek twee referentiepunten af: een referentiestuk in maat Small dat iedereen herkent en een referentiestuk in maat Large dat iedereen herkent. Deze twee stukken dienen als maatstaf voor de gehele sessie.
2. Vergelijk de afmetingen met de referentiepunten. Neem elk overgebleven artikel en plaats het ten opzichte van de twee referentiepunten. De vraag is nooit „hoe groot is dit in theorie?“, maar „ligt dit dichter bij onze Small of bij onze Large?“
3. Werk vlot en laat de grofheid u helpen. Twijfel niet tussen aangrenzende maten. Als een kledingstuk aanvoelt alsof het tussen maat S en M in zit, betekent het feit dat het moeilijk te bepalen is, dat het verschil nog niet zo belangrijk is. Leg het erbij en ga verder.
4. Bespreek uitsluitend de meningsverschillen. Wanneer men het eens is over de omvang, valt er niets te bespreken: noteer het en ga verder. Besteed de tijd van de vergadering uitsluitend aan de punten waar de omvang daadwerkelijk uiteenloopt, want die kloof is een reëel verschil in begrip dat het waard is om aan de orde te stellen.
5. Markeer de XL’s voor opsplitsing. Alles wat in de categorie XL terechtkomt, is doorgaans een signaal, geen schatting. Het is te omvangrijk om met zekerheid te plannen en komt in aanmerking om op te splitsen in kleinere verhalen voordat het ook maar in de buurt van een sprint komt.

Groottes omzetten in storypoints

Dit is het punt waar teams vaak vastlopen, en het loont de moeite om hier nauwkeurig over te zijn. Op een gegeven moment moeten die vroege, ruwe schattingen uitgroeien tot iets waarop u een sprint kunt baseren, en een duidelijke afstemming is het nuttigste wat u het team kunt bieden.

Maat van het T-shirt	Globale verhaalpunten	Wat dit doorgaans betekent
XS	1	Eenvoudig en goed te begrijpen; binnen een uur of twee afgerond
S	2	Klein en overzichtelijk, geen echte onbekende factoren
M	3 tot 5	Een gewoon verhaal met enkele verweven elementen
L	8	Groot of onzeker: een kandidaat die verdeeldheid zaait
XL	13 of meer	Te omvangrijk om toe te wijzen; opsplitsen vóór de sprintplanning

Bij die tabel horen twee kanttekeningen. Ten eerste is het een richtlijn, geen vaste formule. Een T-shirtmaat is bewust grof gedefinieerd, dus dezelfde L kan, als u goed kijkt, zowel bij een 5 als bij een 8 vallen; de toewijzing brengt u in de juiste orde van grootte, en met planning poker wordt het exacte getal vastgesteld. Ten tweede, en dit is het belangrijkste punt: gebruik de indeling niet om de herinschatting over te slaan. De groottes waren bedoeld als snelle intuïtieve controle van de gehele backlog. Voor elk verhaal dat op het punt staat in een sprint te worden opgenomen, dient u het op de juiste wijze [opnieuw in te schatten met story points],/guides/agile-estimation-guide/what-are-story-points/ waarbij u de grootte uitsluitend als controle gebruikt. Als de grootte ‘L’ aangeeft en het team er een 2 aan toekent, is die discrepantie aanleiding voor een gesprek, geen afrondingsfout.

Aangezien de maten niet bij elkaar opgeteld kunnen worden (een S plus een M is geen L), kunt u ze niet samenvoegen tot een snelheidscijfer. Dat is de harde grens van deze methode: T-shirts geven u een vorm, story points geven u een getal aan de hand waarvan u de snelheid kunt meten. Houd deze twee taken gescheiden, dan blijft u in beide gevallen eerlijk.

Een uitgewerkt voorbeeld, van begin tot eind

Stel dat een team aan de slag gaat met een nieuwe backlog van zes taken en tien minuten.

Eerst kiezen zij twee referentiepunten: „het copyrightjaar in de voettekst bijwerken“ is het referentiepunt „Klein“ en „het afrekenproces opnieuw opzetten“ is het referentiepunt „Groot“. Al het overige wordt aan de hand van deze twee punten beoordeeld.

• Voeg een tooltip toe aan het instellingenpictogram: duidelijk in de buurt van de wijziging in de voettekst. XS.
• Voeg e-mailvalidatie toe aan het aanmeldingsformulier: kort en duidelijk, net iets meer dan de tooltip. S.
• Een CSV-export voor rapporten opzetten: een alledaagse klus, een paar onderdelen die aandacht vereisen, geen angstaanjagende onzekerheden. M.
• SSO toevoegen via een nieuwe identiteitsprovider: een omvangrijk project, en niemand weet precies hoe de API van de provider zich gedraagt. Twee mensen zeggen L, één zegt XL. Dat meningsverschil leidt tot een discussie van twee minuten, waarbij de werkelijke vraag aan de orde komt (gaat het hier om één aanbieder of om een algemeen SSO-raamwerk?) en men komt uiteindelijk overeen om L te kiezen, met de opmerking dat het moet worden opgesplitst.
• De rapportagedatabase migreren: iedereen komt zelfstandig uit bij XL, dus er valt niets te bespreken, behalve dat deze te groot is en moet worden opgesplitst voordat iemand zich ertoe verbindt.
• Een typefout in een foutmelding corrigeren: XS, zonder verdere discussie.

Zes taken, die binnen enkele minuten zijn ingeschat, waarbij de twee werkelijk onzekere taken zijn gemarkeerd voor nader onderzoek. Het team heeft nu een beeld van de omvang van de backlog: voornamelijk kleine taken, één grote taak die moet worden opgesplitst, en één extra grote taak die in feite een ‘epic’ is die zich voordoet als een ‘story’. Volgende week, wanneer de bovenste laag van die backlog is verfijnd en in een sprint wordt opgenomen, zullen zij de op korte termijn te realiseren items opnieuw inschatten met behulp van planning poker en de velocity laten groeien op basis van de behaalde punten. Voor een breder overzicht van de plaats die t-shirt-sizing inneemt tussen de alternatieven, zie de vergelijking van schattingstechnieken.

Samen een schatting maken in TeamRetro

Het toekennen van T-shirt-groottes werkt het beste wanneer iedereen tegelijkertijd de grootte bepaalt en u de meningsverschillen in één oogopslag kunt zien. De schattingstool van TeamRetro voert de hele sessie op één plek uit: bepaal de grootte van items als team, maak de resultaten gezamenlijk bekend en bespreek alleen de punten waarop u van mening verschilt. Schakel vervolgens over naar vrije planning poker met story points wanneer de verhalen voor de korte termijn klaar zijn om vastgelegd te worden. Vroeg vormgeven, laat vastleggen, op één gedeeld bord.

Veelgestelde vragen

Wat houdt de T-shirt-maattabel in bij agile?

De T-shirt-methode is een relatieve schattingstechniek waarbij het team elk onderdeel van het werk in de maten XS, S, M, L of XL indeelt in plaats van er een getal aan toe te kennen. Het is een snelle intuïtieve beoordeling van hoe groot iets aanvoelt in vergelijking met het omringende werk, en geen meting in uren of story points. Omdat de maten grof zijn, verloopt een sessie vlot, waardoor deze methode zeer geschikt is voor vroege verfijning en roadmapplanning, waarbij u een globaal beeld nodig hebt en geen precisie.

Hoe zet u T-shirtmaten om in story points?

Spreek als team een eenvoudige omrekening af, bijvoorbeeld XS naar 1, S naar 2, M naar 3 of 5, L naar 8 en XL naar 13 of meer, en schat vervolgens de verhalen voor de korte termijn opnieuw in met behulp van planning poker, in plaats van blindelings op de omrekening te vertrouwen. Beschouw de toewijzing als een uitgangspunt, niet als een vaste formule: een T-shirtmaat is een ruwe indicatie, dus dezelfde L kan uitkomen op 5 of 8, afhankelijk van de story. De omrekening is bedoeld om een backlog met maten om te zetten in iets waarop u kunt plannen, niet om een definitief getal te produceren waaraan u een sprint moet toewijzen.

Wanneer dient u de T-shirt-maattabel te gebruiken in plaats van Planning Poker?

Gebruik de T-shirt-methode wanneer u snel en bij benadering de omvang van een groot aantal taken moet inschatten: een nieuwe backlog, een kwartaalroadmap of een eerste schatting voordat er verdere verfijning plaatsvindt. Gebruik planning poker wanneer de stories op korte termijn liggen en op het punt staan om in een sprint te worden opgenomen, want dan hebt u behoefte aan het gedeelde inzicht en de aan het licht gekomen meningsverschillen die voortkomen uit een discussie waarbij eerst in het geheim wordt gestemd en daarna de stemmen worden onthuld. T-shirts zijn bedoeld voor de omvang en snelheid; planning poker is bedoeld voor de toewijding.

Kunt u de snelheid meten aan de hand van T-shirtmaten?

Nee. Velocity is een gemiddelde van het aantal voltooide story points per sprint, en T-shirtmaten zijn categorieën, geen getallen: een S plus een M is niet gelijk aan een L, dus de maten kunnen niet worden opgeteld tot een totaal per sprint. Als u een omrekeningstabel opstelt om ze alsnog bij elkaar op te tellen, heeft u story points opnieuw uitgevonden met een extra stap. Beoordeel het vroege werk in eerste instantie met T-shirts om de omvang te bepalen, schat vervolgens de verhalen voor de korte termijn opnieuw in met punten en meet de velocity op basis daarvan.

Aanbevolen lectuur

• Vergelijking van agile schattingstechnieken: de plaats van de ‘t-shirt-methode’ tussen planning poker, buckets, affiniteitsgroepen en ‘magische schattingen’.
• Affiniteitsschatting: de andere snelle, relatieve methode voor het inschatten van de omvang van een nieuwe backlog.
• Wat zijn story points?: de getallen waarin T-shirtmaten worden omgerekend voor werkzaamheden op korte termijn.
• Hoe u planning poker uitvoert: de langzamere, zorgvuldige methode voor user stories die op het punt staan in een sprint te worden opgenomen.
• Gratis Planning Poker voor agile teams: schat de punten in waarop de velocity is gebaseerd.