Czym jest retrospektywa Wędrówka do wodospadu?
Retrospektywa Wędrówka do wodospadu traktuje ostatni sprint lub etap projektu jak górską wędrówkę. Były strome odcinki, rzeczy w plecaku, które dodawały sił, i widok na końcu, dla którego warto było się wysilić. O stromym podejściu często łatwiej mówić niż o nieudanym planie, więc ludzie zwykle są bardziej szczerzy. Tablica ma cztery obszary. Strome podejście to miejsce na przeszkody i blokery, które spowolniły zespół. Zapasy na szlak obejmują narzędzia, ludzi i nawyki, które pomogły. Wodospad służy do zapisania osiągniętych sukcesów, dużych i małych, a w obszarze Następny szlak zespół decyduje, co następnym razem zrobi inaczej. Format sprawdza się po sprincie lub etapie, który był trudny, ale skończył się dobrze, bo zmaganiom i efektom poświęca tyle samo uwagi. Zakończcie na Następnym szlaku dwoma lub trzema działaniami, każde z przypisanym właścicielem.
Format retrospektywy Wędrówka do wodospadu
Strome podejście
Jakie przeszkody spowalniały nas po drodze?
Ten obszar jest na trudne momenty: blokery i niespodzianki, które spowolniły postępy albo wymagały dodatkowego wysiłku. Poproś o konkrety i zapytaj, czy dana przeszkoda była przewidywalna, czy pojawiła się znikąd. Przeszkody, które wracają sprint po sprincie, najbardziej zasługują na konkretne działanie.
Zapasy na szlak
Jakie narzędzia lub wsparcie pomogły nam w drodze?
Ten obszar jest na wszystko, co dodawało zespołowi sił: narzędzia, współpracowników, procesy czy osobiste mocne strony. Poproś o konkretne przykłady, jak dana rzecz pomogła, żeby zespół wiedział, na czym dalej się opierać i komu podziękować.
Wodospad
Jakie sukcesy sprawiły, że podejście było warte wysiłku?
Wodospad to cel wędrówki. Poproś zespół o podzielenie się sukcesami, dla których warto było się wysilić, od wdrożonej funkcji po mały osobisty przełom. Daj temu obszarowi naprawdę dużo czasu i wymień z imienia osoby, których praca zrobiła różnicę.
Następny szlak
Na co się przygotować lub co zrobić inaczej następnym razem?
Ten obszar zamienia spotkanie w plan. Gdy podejście, zapasy i sukcesy są już na tablicy, zapytaj, co zespół zrobi inaczej następnym razem. Naciskaj na konkretne, wykonalne działania i przed zakończeniem ustalcie właściciela każdego z nich.
Kiedy należy skorzystać z niniejszego przeglądu retrospektywnego
- Po trudnym sprincie lub etapie projektu, w którym zespół trafił na prawdziwe przeszkody, ale i tak osiągnął cel.
- Gdy morale jest niskie i chcesz docenić sukcesy, nie zamiatając pod dywan tego, co było trudne.
- Między ważnymi kamieniami milowymi, żeby przyjrzeć się temu, co dodawało zespołowi sił, zanim zacznie się kolejny etap.
- Gdy zwykłe formaty się opatrzyły, a prosta metafora z natury pomoże ludziom się otworzyć.
Proponowane pytania lodołamacze
- Jaka wędrówka lub przygoda na świeżym powietrzu najbardziej zapadła ci w pamięć i co sprawiło, że była wyjątkowa?
- Gdybyś mógł wybrać się do dowolnego wodospadu na świecie, gdzie by to było i kogo zabrałbyś ze sobą?
Czy chciałby Pan/Pani, aby Państwa zespół wykonał ćwiczenie rozgrzewkowe, a nie tylko odpowiadał na pytania na głos? Przejrzyj bezpłatne lodołamacze →
Pomysły i wskazówki dotyczące spotkania retrospektywnego
- Wyjaśnij na początku metaforę wędrówki, żeby wszyscy wiedzieli, którą część szlaku oznacza każdy obszar.
- Proś o konkretne przeszkody. „Problemy z komunikacją” to ogólnik, a „dwa dni czekania na akceptację projektu” to coś, co da się naprawić.
- Poświęć podejściu i wodospadowi podobną ilość czasu, żeby spotkanie nie zamieniło się w listę skarg ani nie pominęło prawdziwych trudności.
- Potraktuj wodospad jak prawdziwe świętowanie i wymień, kto przyczynił się do każdego sukcesu.
- Zacznij od kilku minut cichego pisania, żeby osoby bardziej wycofane zdążyły dodać swoje pomysły, zanim ruszy dyskusja.
- Na koniec zapytaj, co zespół spakuje inaczej na następną wędrówkę, a odpowiedzi zamień w działania z przypisanymi właścicielami.