Czym jest retrospektywa Road Trip?
Retrospektywa Road Trip przedstawia sprint lub projekt jako wspólną podróż samochodem. Niektóre odcinki były gładkie, na innych trafiały się dziury, coś pozwalało utrzymać pełny bak, a przed wami jest kolejny cel. O wyboistej drodze mówi się łatwiej niż o nieudanym procesie, więc problemy zwykle wychodzą na jaw szybciej. Tablica ma cztery obszary. Gładka droga to miejsce na to, co poszło dobrze i pozwalało zespołowi jechać dalej. Dziury i blokady obejmują to, co was spowolniło lub stanęło na przeszkodzie. Paliwo w baku dotyczy ludzi, narzędzi i nawyków, które dodawały zespołowi sił, a w obszarze Następny cel podróży ustalacie cele i działania na kolejny etap. Sięgnijcie po nią na koniec sprintu, po osiągnięciu kamienia milowego albo wtedy, gdy wasza zwykła retrospektywa potrzebuje odmiany. Dobrze sprawdza się w zespołach rozproszonych, bo droga daje wszystkim ten sam obraz tego, gdzie zespół już był i dokąd zmierza.
Format retrospektywy Road Trip
Gładka droga
Co poszło dobrze i pozwalało nam swobodnie jechać?
Ten obszar jest na odcinki, na których praca szła płynnie. Poproś zespół o duże sukcesy i drobne, codzienne zwycięstwa. Potem zapytaj, dzięki czemu te odcinki szły tak łatwo, żeby można było to powtórzyć.
Dziury i blokady
Co nas spowolniło lub stanęło nam na drodze?
Ten obszar służy przeszkodom i frustracjom, które spowalniały zespół. Dbaj o to, żeby nikogo nie obwiniać: szukacie problemów po to, żeby je wyrównać. Poproś uczestników, by powiedzieli, co spowodowało dany wybój i jak bardzo zatrzymał zespół.
Paliwo w baku
Co dodawało zespołowi energii i napędzało go?
Ten obszar dotyczy tego, co napędzało zespół: ludzi, narzędzi, wsparcia i drobiazgów, które poprawiały morale. Kiedy zespół potrafi nazwać swoje paliwo, łatwiej mu utrzymać pełny bak w kolejnym sprincie.
Następny cel podróży
Dokąd chcemy jechać i jak tam dotrzemy?
Ten obszar dotyczy drogi przed wami. Zapiszcie cele, usprawnienia i konkretne działania na kolejny etap podróży. Poproś uczestników o konkrety i przypisz każdemu działaniu właściciela, żeby zespół wyszedł z jasno wytyczoną trasą.
Kiedy należy skorzystać z niniejszego przeglądu retrospektywnego
- Na koniec sprintu lub iteracji, gdy chcecie odmiany od standardowego formatu retrospektywy.
- Po dużym projekcie lub kamieniu milowym, żeby spojrzeć na całą podróż i zaplanować kolejny etap.
- Gdy zespołowi brakuje energii, a lekka metafora może znów zachęcić ludzi do szczerej rozmowy.
- W zespołach rozproszonych lub zdalnych, które potrzebują wspólnego obrazu tego, gdzie były i dokąd zmierzają.
Proponowane pytania lodołamacze
- Jaka jest najlepsza przekąska na podróż samochodem wszech czasów i dlaczego nie da się bez niej ruszyć?
- Gdyby podróż naszego zespołu w tym sprincie była rodzajem drogi, jaka by to była: autostrada, polna droga czy trasa widokowa?
Czy chciałby Pan/Pani, aby Państwa zespół wykonał ćwiczenie rozgrzewkowe, a nie tylko odpowiadał na pytania na głos? Przejrzyj bezpłatne lodołamacze →
Pomysły i wskazówki dotyczące spotkania retrospektywnego
- Przedstaw metaforę podróży na samym początku, żeby wszyscy wiedzieli, do czego służy każdy obszar.
- Ogranicz czas na każdy temat, żeby rozmowa nie utknęła na jednej sprawie.
- Przypomnij zespołowi, że każdy pasażer widzi inny fragment drogi, żeby cichsze osoby wiedziały, że ich perspektywa się liczy.
- Pogrupuj podobne pomysły przed głosowaniem, żeby każdy większy temat omówić tylko raz.
- Zamień pozycje z obszaru Następny cel podróży w działania z przypisanym właścicielem, żeby retrospektywa prowadziła do zmian.
- Zmieniaj facylitatora przy każdej sesji, żeby format pozostał świeży, a więcej osób nauczyło się go prowadzić.