Niebieska pigułka

W jakie wygodne iluzje wolimy wierzyć?

Ciągle powtarzamy, że „dług techniczny naprawimy w następnym sprincie”, ale to nigdy się nie dzieje.
Zakładałam, że wszyscy rozumieją nowy proces, ale nie jestem pewna, czy kiedykolwiek to potwierdziliśmy.
Świętujemy dotrzymanie terminów, nawet jeśli jakość po cichu spadła.
Czerwona pigułka

Z jakimi niewygodnymi prawdami musimy się zmierzyć?

Nasze pokrycie testami jest dużo słabsze, niż przyznajemy, i błędy ciągle się prześlizgują.
Tak naprawdę nie zgadzamy się co do priorytetów: trzy osoby dały mi trzy różne odpowiedzi.
Decyzje zapadają w kuluarach, a reszta z nas dowiaduje się o nich za późno.
Usterki w systemie

Jakie powracające zakłócenia ciągle zbijają nas z kursu?

Ta sama awaria wdrożenia powraca co kilka tygodni.
Przełączanie się między projektami codziennie rozbija mi koncentrację.
Wymagania zmieniają się w połowie, a my nigdy porządnie nie planujemy od nowa.
Agenci

Jakie przeszkody lub siły blokują nasze postępy?

Wąskie gardła w akceptacjach na wcześniejszych etapach blokują nas na całe dni, zanim możemy cokolwiek wypuścić.
Przestarzałe narzędzia walczą z nami za każdym razem, gdy próbujemy coś zautomatyzować.
Sprzeczne priorytety od kierownictwa ciągle szarpią zespołem w różne strony.
Wyjście

Jak się wydostać i ruszyć ku lepszej rzeczywistości?

Blokować codziennie we wspólnym kalendarzu dwie godziny na skupioną pracę bez spotkań.
Spisać poprawkę wdrożenia jako runbook, żebyśmy przestali odkrywać ją od nowa.
Uzgodnić jedno źródło prawdy dla priorytetów i przeglądać je co tydzień.

Czym jest retrospektywa Zagubieni w Matriksie?

Zagubieni w Matriksie korzysta z pomysłu z filmu science fiction z 1999 roku: wyboru między wygodną iluzją a niewygodną prawdą. W tej retrospektywie zespół wykorzystuje ten wybór, żeby porozmawiać o rozdźwięku między tym, jak deklaruje, że pracuje, a tym, jak pracuje naprawdę. Ten format dobrze wydobywa założenia, których nikt od dawna nie kwestionował. Tablica ma pięć kolumn. Niebieska pigułka to miejsce na pocieszające historie, które zespół sam sobie opowiada, na przykład obietnicę, że dług techniczny naprawicie w następnym sprincie. Czerwona pigułka to prawdy, które ludzie dotąd zachowywali dla siebie. Usterki w systemie zbierają zakłócenia, które ciągle powracają, a Agenci to zewnętrzne naciski i ograniczenia, które działają na waszą niekorzyść. Wyjście to miejsce, w którym zespół zamienia to wszystko w małe działania, każde z przypisanym właścicielem. Metafora daje ludziom odrobinę dystansu, więc czasem łatwiej nazwać coś niebieską pigułką, niż przyznać, że zespół sam się oszukuje. Sięgnij po ten format, gdy retrospektywy stają się powtarzalne albo gdy podejrzewasz, że coś ważnego pozostaje niewypowiedziane. Minutowe wprowadzenie do idei czerwonej i niebieskiej pigułki to całe tło, jakiego ktokolwiek potrzebuje.

Format retrospektywy Zagubieni w Matriksie

Niebieska pigułka

W jakie wygodne iluzje wolimy wierzyć?

Niebieska pigułka symbolizuje pocieszające historie lub założenia, dzięki którym zespół unika trudniejszych prawd. Poproś uczestników, by nazwali narracje typu „wszystko jest w porządku”, zbyt optymistyczne przypuszczenia albo nawyki, których nikt już nie kwestionuje. Podkreśl, że nikt tu nikogo nie ocenia: nazwanie iluzji to pierwszy krok do tego, by zobaczyć sprawy jasno.

Czerwona pigułka

Z jakimi niewygodnymi prawdami musimy się zmierzyć?

Czerwona pigułka to zmierzenie się z rzeczywistością, nawet jeśli jest niewygodna. Poproś zespół o szczere obserwacje, które dotąd zachowywał dla siebie. Jako facylitator sam daj przykład otwartości i dziękuj ludziom za szczerość.

Usterki w systemie

Jakie powracające zakłócenia ciągle zbijają nas z kursu?

Usterka w Matriksie oznacza, że coś jest nie tak pod powierzchnią. Wykorzystaj tę kolumnę na przerwy w pracy, problemy w stylu déjà vu i tarcia, które wracają sprint po sprincie. Szukaj wzorców, a nie pojedynczych incydentów.

Agenci

Jakie przeszkody lub siły blokują nasze postępy?

Agenci to zewnętrzne naciski, blokery i ograniczenia działające przeciwko zespołowi. Poproś uczestników, by nazwali przeszkody systemowe, takie jak zależności, procesy czy narzędzia, zamiast obwiniać konkretne osoby. Przedstaw to jako wspólne ustalanie, co zespół musi razem obejść.

Wyjście

Jak się wydostać i ruszyć ku lepszej rzeczywistości?

Wyjście to moment, w którym refleksja zamienia się w działanie. Pomóż zespołowi przekuć prawdy i usterki z wcześniejszych kolumn w konkretne kolejne kroki. Niech działania będą małe i konkretne, a każde ma swojego właściciela.

Kiedy należy skorzystać z niniejszego przeglądu retrospektywnego

  • Gdy retrospektywy wydają się powtarzalne i chcesz spróbować nowego formatu.
  • Gdy podejrzewasz, że ukryte założenia lub przemilczane prawdy wpływają na pracę zespołu.
  • Po trudnym sprincie lub etapie projektu, gdy to, jak sprawy wyglądają, i to, jakie są naprawdę, wydaje się rozjeżdżać.
  • Gdy chcesz wydobyć powracające problemy i systemowe blokery, które standardowe formaty często pomijają.
  • Dla zespołów, które lubią tematyczne sesje i dobrze reagują na wyrazistą metaforę.

Proponowane pytania lodołamacze

  • Gdybyś mógł natychmiast pobrać jedną nową umiejętność, tak jak Neo nauczył się kung-fu, co by to było?
  • Czerwona czy niebieska pigułka: wolisz wygodną iluzję czy niewygodną prawdę i dlaczego?

Czy chciałby Pan/Pani, aby Państwa zespół wykonał ćwiczenie rozgrzewkowe, a nie tylko odpowiadał na pytania na głos? Przejrzyj bezpłatne lodołamacze →

Pomysły i wskazówki dotyczące spotkania retrospektywnego

  • Zacznij od krótkiego wprowadzenia do idei czerwonej i niebieskiej pigułki, żeby wszyscy rozumieli metaforę.
  • Zadbaj o bezpieczeństwo wypowiedzi. Nazwanie prawdy z czerwonej pigułki działa tylko wtedy, gdy nikt nie zostaje za to obwiniony.
  • Skupiaj się na systemach i wzorcach, a nie na konkretnych osobach, zwłaszcza w kolumnie Agenci.
  • Ogranicz czas na każdą kolumnę, żeby nie spędzić całej sesji na dyskusji o iluzjach i nie zabrakło czasu na Wyjście.
  • Przed głosowaniem pogrupuj podobne usterki i agentów, żeby powracające tematy były lepiej widoczne.
  • Zakończ konkretnymi działaniami, z których każde ma właściciela, żeby to, co odkryliście, przełożyło się na zmianę.

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest retrospektywa Zagubieni w Matriksie?
To tematyczna retrospektywa oparta na wyborze między czerwoną a niebieską pigułką z filmu Matrix. Zespół nazywa wygodne iluzje, trudne prawdy, powracające usterki i zewnętrzne przeszkody, z którymi się mierzy, a potem planuje drogę wyjścia.
Ile trwa retrospektywa Zagubieni w Matriksie?
Większość sesji trwa od 45 do 60 minut przy zespole liczącym od pięciu do ośmiu osób. Zarezerwuj więcej czasu, jeśli zespół nie zna tematycznych retrospektyw albo ma dużo do omówienia.
Kiedy warto użyć tego formatu retrospektywy?
Wtedy, gdy retrospektywy stają się nudne, gdy podejrzewasz, że niewypowiedziane założenia hamują zespół, albo po trudnym sprincie, kiedy chcesz dotrzeć do problemów systemowych.
Czym różni się od standardowej retrospektywy sprintu?
Standardowa retrospektywa pyta, co poszło dobrze, a co nie. Zagubieni w Matriksie pyta, co zespół udaje i czego unika, co zwykle skłania do bardziej szczerych odpowiedzi.
Czy trzeba być fanem Matriksa, żeby ją poprowadzić?
Nie. Wystarczy minutowe wyjaśnienie idei czerwonej i niebieskiej pigułki, a każda kolumna ma proste pytanie pomocnicze.
Jak sprawić, by sesja przełożyła się na działania?
Ostatnia kolumna, Wyjście, służy do zamiany odkryć w kolejne kroki. Niech działania będą małe i konkretne, a każde ma właściciela, żeby zespół naprawdę zmienił swoje nawyki.
Czy są Państwo gotowi do przeprowadzenia tej retrospektywy?Zapraszamy do obejrzenia tej retrospektywy na żywo