Różnorodne perspektywy

Na ile korzystamy z różnych perspektyw w zespole?

Czuję, że nasz zespół docenia różne doświadczenia i perspektywy, co wzbogaca naszą pracę.
Czasem waham się, czy podzielić się swoim punktem widzenia, bo boję się oceny albo niezrozumienia.
Przydałaby się nam większa różnorodność pod względem wieku, pochodzenia czy neuroróżnorodności.
Równe szanse

Jak zapewnić wszystkim sprawiedliwy dostęp do możliwości?

Mam poczucie, że nasz zespół daje równe szanse rozwoju niezależnie od indywidualnych różnic.
Możliwe, że nieświadome uprzedzenia wpływają na to, jak rozdzielamy zadania i doceniamy czyjś wkład.
Zauważyłem, że niektóre głosy dominują w dyskusjach, a inne z trudem się przebijają.
Inkluzywne praktyki

Jakie inkluzywne praktyki możemy wprowadzić lub ulepszyć?

Moglibyśmy organizować regularne szkolenia, które zwiększą świadomość i pomogą budować inkluzywne nastawienie.
Grupy wsparcia pracowników mogłyby dać osobom z grup niedostatecznie reprezentowanych wsparcie i poczucie wspólnoty.
Inkluzywny język i unikanie mikroagresji w komunikacji sprawiłyby, że atmosfera byłaby bardziej przyjazna.
Bezpieczeństwo psychologiczne

Jak sprawić, by zabieranie głosu było bezpieczniejsze?

Jasne zasady i oczekiwania dotyczące komunikacji z szacunkiem mogłyby pomóc stworzyć bezpieczną przestrzeń.
Dawanie przykładu i aktywne słuchanie bez oceniania może zachęcić innych do dzielenia się swoim zdaniem.
Anonimowe kanały feedbacku mogłyby pomóc osobom, które wahają się otwarcie zgłaszać problemy.
Sojusznictwo i rzecznictwo

Jak możemy lepiej wspierać innych i stawać w ich obronie?

Moglibyśmy dowiedzieć się więcej o wyzwaniach i doświadczeniach grup niedostatecznie reprezentowanych, żeby lepiej rozumieć, jak je wspierać.
Wykorzystanie naszych przywilejów i pozycji do wzmacniania głosu osób marginalizowanych mogłoby naprawdę coś zmienić.
Reagowanie na przypadki dyskryminacji, uprzedzeń czy mikroagresji i nazywanie ich wprost stworzyłoby bardziej inkluzywne środowisko.

Czym jest retrospektywa Budowanie inkluzywnego miejsca pracy?

Retrospektywa Budowanie inkluzywnego miejsca pracy daje zespołowi uporządkowany sposób na rozmowę o różnorodności, równości szans i inkluzywności (DEI) w tym, jak naprawdę ze sobą współpracujecie. Zamiast omawiać sprint, przyglądacie się temu, czyj głos jest słyszany, jak rozdzielane są możliwości i co sprawia, że zabranie głosu jest bezpieczne albo nie. Tablica ma pięć tematów: Różnorodne perspektywy, Równe szanse, Inkluzywne praktyki, Bezpieczeństwo psychologiczne oraz Sojusznictwo i rzecznictwo. Każde pytanie kieruje rozmowę na jeden aspekt inkluzywności, dzięki czemu dyskusja przechodzi od ogólnej życzliwości do rzeczy, które zespół może zmienić. Anonimowe wpisy mają tu duże znaczenie, bo o niektórych doświadczeniach trudno mówić pod własnym nazwiskiem. Celem jest krótka lista działań z przypisanymi osobami, np. rotacyjne prowadzenie spotkań albo spisanie kryteriów awansu, do której wracacie na kolejnej retrospektywie. Łatwo zgodzić się, że inkluzywność jest ważna. W tym formacie chodzi o to, by uzgodnić, co zmieni się w przyszłym tygodniu.

Format retrospektywy Budowanie inkluzywnego miejsca pracy

Różnorodne perspektywy

Na ile korzystamy z różnych perspektyw w zespole?

Zaproś uczestników, by opowiedzieli o punktach widzenia i doświadczeniach, które wnoszą do zespołu, oraz o tym, czy czują, że są one wykorzystywane. Podkreśl, że wahanie przed zabraniem głosu to też cenna informacja.

Równe szanse

Jak zapewnić wszystkim sprawiedliwy dostęp do możliwości?

Porozmawiajcie o uprzedzeniach i barierach, które sprawiają, że szanse nie są równe, np. o tym, jak przydzielane są zadania, kto otrzymuje uznanie i jak zapadają decyzje o awansach.

Inkluzywne praktyki

Jakie inkluzywne praktyki możemy wprowadzić lub ulepszyć?

Poproś o konkretne praktyki, które zespół mógłby zacząć stosować lub ulepszyć. Nie poprzestawajcie na ogólnych deklaracjach, tylko szukajcie czegoś, co da się wypróbować w przyszłym tygodniu.

Bezpieczeństwo psychologiczne

Jak sprawić, by zabieranie głosu było bezpieczniejsze?

Porozmawiajcie o tym, co w tym zespole sprawia, że otwarta rozmowa jest bezpieczna albo nie, i co każda osoba może zrobić, by ułatwić szczerą komunikację.

Sojusznictwo i rzecznictwo

Jak możemy lepiej wspierać innych i stawać w ich obronie?

Omówcie praktyczne sposoby wspierania współpracowników z grup niedostatecznie reprezentowanych i zabierania głosu w ich imieniu, zarówno na spotkaniach, jak i poza zespołem.

Kiedy należy skorzystać z niniejszego przeglądu retrospektywnego

  • Gdy chcecie sprawdzić i poprawić, na ile inkluzywne są codzienne praktyki w zespole.
  • Po zauważeniu uprzedzeń, mikroagresji lub braku reprezentacji w zespole.
  • Jako regularne podsumowanie, np. raz na kwartał, żeby inkluzywność nie znikała z agendy.
  • Gdy do zespołu dołączają nowe osoby i chcecie, żeby od początku czuły się mile widziane.
  • Po zmianie organizacyjnej lub inicjatywie DEI, żeby dowiedzieć się, jak odbiera ją zespół.

Proponowane pytania lodołamacze

  • Gdybyś mógł zaprosić na kolację dowolną postać historyczną, kto by to był i dlaczego?
  • Jaką masz umiejętność lub talent, które mogłyby zaskoczyć resztę zespołu?

Czy chciałby Pan/Pani, aby Państwa zespół wykonał ćwiczenie rozgrzewkowe, a nie tylko odpowiadał na pytania na głos? Przejrzyj bezpłatne lodołamacze →

Pomysły i wskazówki dotyczące spotkania retrospektywnego

  • Na początku ustalcie zasady, żeby wszyscy wiedzieli, że ich doświadczenia zostaną potraktowane z szacunkiem.
  • Słuchajcie, nie przerywając i nie lekceważąc poglądów innych niż wasze.
  • Uważajcie na własne założenia i zadawajcie pytania, zanim wyciągniecie wnioski.
  • Umożliwcie anonimowe wpisy i szanujcie poufność, bo niektórzy podzielą się trudnymi doświadczeniami tylko w ten sposób.
  • Skupcie się na działaniach i rozwiązaniach, a nie na szukaniu winnych.
  • Wróćcie do ustalonych działań na kolejnej retrospektywie, żeby wszyscy widzieli, że coś się zmieniło.

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest retrospektywa o inkluzywnym miejscu pracy?
To retrospektywa, podczas której zespół zamiast omawiać sprint zastanawia się nad różnorodnością, równością szans i inkluzywnością w codziennej pracy. Tablica ma pięć tematów: Różnorodne perspektywy, Równe szanse, Inkluzywne praktyki, Bezpieczeństwo psychologiczne oraz Sojusznictwo i rzecznictwo.
Kiedy przeprowadzić retrospektywę o inkluzywnym miejscu pracy?
Przeprowadzajcie ją regularnie, np. raz na kwartał, albo po inicjatywie DEI, zmianie w zespole lub incydencie. Pozwala sprawdzić, jak inkluzywność wygląda na co dzień, a nie tylko w zapisach polityki.
Jak zadbać o bezpieczeństwo rozmowy?
Na początku ustalcie zasady, pozwólcie na anonimowe wpisy i skupiajcie dyskusję na praktykach i sytuacjach, a nie na konkretnych osobach. Gdy zaufanie jest niskie, pomocny może być facylitator spoza struktury podległości zespołu.
Ile trwa retrospektywa o inkluzywnym miejscu pracy?
Zaplanujcie 60–90 minut. Pięć tematów dotyczących drażliwej kwestii wymaga czasu, więc nie wciskajcie dyskusji w krótszy termin.
Czym ta retrospektywa różni się od standardowej?
Standardowa retrospektywa dotyczy ostatnio wykonanej pracy. Ta skupia się na inkluzywności i poczuciu przynależności, a wnioski zespołu zamienia w konkretne działania z przypisanymi osobami.
Czy są Państwo gotowi do przeprowadzenia tej retrospektywy?Zapraszamy do obejrzenia tej retrospektywy na żywo