„Czy wszyscy się zgadzają?” to najsłabsze pytanie, jakie może zadać facylitator. Następuje cisza, kilka osób kiwa głową, a zespół przechodzi do realizacji planu, co do którego jedna lub dwie osoby po cichu spodziewają się, że zakończy się niepowodzeniem. Metoda „pięści z pięcioma palcami” zastępuje to pytanie głosowaniem, które trwa dziesięć sekund i uwidacznia wątpliwości: wszyscy w tym samym momencie pokazują, jak mocno popierają propozycję, od zaciśniętej pięści po pięć wyprostowanych palców.

W niniejszym przewodniku wyjaśniono, czym jest metoda „Fist of Five”, jakie znaczenie ma każda z liczb, jak ją stosować krok po kroku, oraz jak postępować z głosami o niskiej wartości – bo właśnie w nich tkwi cała jej wartość. Omówiono w nim również dwie pokrewne metody: głosowanie rzymskie, służące do podjęcia decyzji o kontynuowaniu rozmowy, oraz głosowanie punktowe, służące do wyboru spośród wielu opcji. Wybierz metodę odpowiednią do danego pytania – każda z nich zajmuje mniej niż pięć minut.

Czym jest Fist of Five?

Metoda Fist of Five (zwana również „fist to five”, „fist to 5” lub głosowaniem pięciopalcowym) to szybka technika podejmowania decyzji, która pozwala ocenić poziom poparcia dla danej propozycji, zanim grupa podejmie w sprawie ostateczną decyzję. Ktoś przedstawia propozycję w jednym zdaniu, facylitator odlicza, a wszyscy jednocześnie podnoszą od zera do pięciu palców. Zero, czyli zaciśnięta pięść, oznacza „Nie mogę tego poprzeć”. Pięć oznacza „W pełni się za tym opowiadam”.

Działa to, ponieważ zmienia charakter pytania. Głosowanie typu „tak/nie” pozwala ustalić, czy ludzie zgodzą się na daną propozycję. Skala od 0 do 5 pozwala ocenić, jak zdecydowanie podtrzymują oni swoje stanowisko, a także daje osobie nieśmiałej możliwość wyrażenia „mam wątpliwości” bez konieczności przerywania dyskusji prowadzonej przez osoby pewne siebie. Zespoły agile’owe stosują tę metodę podczas planowania sprintów, uzgadniania zasad współpracy oraz przed podjęciem decyzji dotyczących projektu lub architektury. Zespoły projektowe wykorzystują ją na spotkaniach inauguracyjnych oraz podczas podejmowania decyzji o kontynuacji lub wstrzymaniu projektu, a nauczyciele stosują ten sam sposób, aby sprawdzić, czy klasa zrozumiała treść lekcji.

Co oznaczają te palce

Przed pierwszym głosowaniem należy uzgodnić skalę, najlepiej zapisując ją w miejscu widocznym dla wszystkich. Najczęściej stosowane znaczenia w przypadku decyzji zespołowych to:

  • Fist (0): „Odrzucam tę propozycję. W obecnej formie nie mogę jej poprzeć”.
  • Jeden palec: „Mam poważne obawy. Zanim będę mógł to poprzeć, konieczne są pewne zmiany”.
  • Dwa palce: „Mam pewne obawy, które chciałbym omówić”.
  • Trzy palce: „Mogę się z tym pogodzić. Nie jest to mój pierwszy wybór, ale nie będę się temu sprzeciwiać”.
  • Cztery palce: „Popieram to”.
  • Pięć palców: „Zdecydowanie to popieram i będę się za tym opowiadał”.
0 1 2 3 4 5 Block Serious concerns Some concerns Can live with it Support Champion Stop and talk Go ahead FINGERS SHOWN
Skala dzieli się na dwie części. Wynik „trzy” lub więcej oznacza, że dana osoba poprze tę decyzję; wynik „pięść”, „jeden” lub „dwa” oznacza, że istnieją pewne obawy, o których grupa powinna zostać poinformowana przed podjęciem decyzji.

Zanim zaczniesz, uzgodnij również, jaki wynik pozwoli zespołowi kontynuować pracę. Nasza domyślna zasada: propozycja zostaje przyjęta, gdy wszyscy pokażą trzy lub więcej. Wszelkie oceny „dwa” lub niższe są rozpatrywane w pierwszej kolejności, a zaciśnięta pięść oznacza, że zespół nie podejmuje dalszych działań, dopóki zastrzeżenie nie zostanie wyjaśnione lub propozycja nie ulegnie zmianie. Niektóre zespoły traktują zaciśniętą pięść jako stanowcze weto, a inne jako bardzo silny sprzeciw; obie opcje są dopuszczalne, o ile wszyscy wiedzą, która zasada obowiązuje przed głosowaniem.

Trzy kolejne sposoby korzystania z wagi

Sygnał ręczny jest taki sam we wszystkich przypadkach. Zmienia się jedynie pytanie, które zadajesz, dlatego wypowiedz pytanie na głos i uzgodnij znaczenie poszczególnych liczb w odniesieniu do niego, zanim ktokolwiek przystąpi do głosowania.

Głosowania nad wotum zaufania

Głosowanie nad poziomem zaufania polega na zadaniu pytania: „W jakim stopniu jesteście przekonani, że uda nam się to zrealizować?”, a nie „Czy popieracie ten plan?”. Zespoły przeprowadzają je pod koniec planowania sprintu w odniesieniu do celu sprintu, a planowanie PI w ramach SAFe zakończone jest głosowaniem nad poziomem zaufania obejmującym całą grupę, przeprowadzanym zazwyczaj metodą „pięści z pięciu”. Należy to interpretować w ten sam sposób: podniesiona pięść, jeden lub dwa palce oznaczają, że ktoś dostrzega ryzyko w planie, a moment na wyrażenie tej opinii przypada przed rozpoczęciem pracy. Należy zapytać, co zwiększyłoby ich pewność, w razie potrzeby dostosować zakres lub zależności, a następnie przeprowadzić ponowne głosowanie.

ROTI: czy to spotkanie było tego warte?

Wskaźnik zwrotu z zainwestowanego czasu (ROTI) opiera się na skali przedstawionej na zakończenie spotkania. Każdy ocenia, jaką wartość uzyskał w zamian za poświęcony czas. Prosty szablon ROTI:

  • Jeden palec: „Nie warto tracić na to czasu”.
  • Dwa palce: „Ma pewną wartość, ale nie jest warta poświęconego na to czasu”.
  • Trzy palce: „Warto było poświęcić na to czas, ale nic więcej”.
  • Cztery palce: „Wartość przewyższa czas, który na to poświęciłem”.
  • Pięć palców: „Wysoka wartość. Zdecydowanie warto”.

Niektóre zespoły dodają symbol zaciśniętej pięści, oznaczający „W ogóle nie powinienem tu być”, co stanowi przydatną informację zwrotną dotyczącą listy zaproszonych. Zanim uczestnicy opuszczą spotkanie, zapytaj osoby, które przyznały ocenę „1” lub „2”, co sprawiłoby, że poświęcony czas byłby dla nich warty; odpowiedzi te przyczyniają się do poprawy kolejnego spotkania w większym stopniu niż jakakolwiek średnia ocena. W naszym wpisie poświęconym zwrotowi z zainwestowanego czasu omówiono wskaźnik ROTI bardziej szczegółowo.

„Pięć palców” jako sprawdzian zrozumienia

W salach lekcyjnych i podczas szkoleń ten sam gest służy do oceny zrozumienia, a nie zgody. Zaciśnięta pięść oznacza „nie nadążam”, trzy palce oznaczają „w większości to rozumiem, ale potrzebuję więcej ćwiczeń”, a pięć palców oznacza „mógłbym to wyjaśnić komuś innemu”. Zasada działania jest identyczna: wszyscy pokazują jednocześnie swoje gesty, a niższe liczby wskazują, na czym należy skupić się przez następne pięć minut. Działa to równie dobrze na zakończenie sesji wprowadzającej dla zespołu, jak i podczas omówienia nowego procesu.

Jak przeprowadzić Fist of Five

Całe głosowanie zajmuje minutę lub dwie. Zasady postępowania zostały opisane w krokach czwartym i piątym.

  1. Sformułuj propozycję w jednym zdaniu. „Przesuwamy termin wydania na czwartek, aby dział kontroli jakości miał do dyspozycji cały dzień”. Jeśli nie da się tego ująć w jednym zdaniu, zespół nie jest gotowy do głosowania nad tą propozycją; najpierw doprecyzuj treść propozycji.
  2. Poproś wszystkich, aby podjęli decyzję w duchu. Daj uczestnikom kilka sekund na ustalenie liczby, zanim ktokolwiek podniesie rękę.
  3. Głosujcie wszyscy jednocześnie. Odliczaj: „trzy, dwa, jeden, pokażcie”, a wtedy wszystkie ręce podnoszą się jednocześnie. Jeśli uczestnicy głosują po kolei, to pierwsza podniesiona ręka nadaje ton całej sali, a jeśli ta ręka należy do osoby o najwyższym stanowisku, pozostali zazwyczaj podążają za jej przykładem. Jako facylitator pokaż swój numer na końcu.
  4. Najpierw zwróć uwagę na najniższe oceny. Zignoruj średnią. Zapytaj każdą osobę, która pokazuje pięść, jedynkę lub dwójkę: „Co musiałoby się wydarzyć, żeby ta propozycja dostała od ciebie trójkę?”. Słuchaj, nie broniąc propozycji. To pytanie zachęca do znalezienia rozwiązania; pytanie „dlaczego jesteś przeciw tej propozycji?” prowadzi do milczenia.
  5. Wprowadź poprawki i przeprowadź ponowne głosowanie. Jeśli zastrzeżenie jest uzasadnione, zmień treść propozycji i przeprowadź ponowne głosowanie. Jeśli grupa uwzględniła zastrzeżenie i nadal chce kontynuować, jasno to stwierdź i przeprowadź ponowne głosowanie, aby wszyscy zgodzili się na tę samą wersję. Pominięcie drugiego głosowania jest najczęstszym powodem, dla którego metoda „pięć głosów” zamienia się w ankietę, na podstawie której nikt nie podejmuje żadnych działań.
  6. Zapisz podjętą decyzję. Gdy zespół osiągnie poziom trzy lub wyższy, zapisz decyzję w miejscu, gdzie zespół będzie mógł się z nią ponownie zapoznać. Szczególnie warto powrócić do ustaleń zespołu podczas kolejnej retrospektywy.

Pięć przykładów

Trzy głosowania nad tego samego rodzaju wnioskiem i co wynika z każdego z tych wyników:

  • „Wprowadzimy flagi funkcji do końca następnego sprintu”. Głosy: 5, 5, 4, 4, 4, 2. Ten drugi głos jest kluczowy. Osoba ta wyjaśnia, że w tym samym sprincie ma miejsce migracja bazy danych. Zespół przesuwa termin realizacji o jeden sprint, przeprowadza ponowne głosowanie, a wszyscy oddają po cztery lub pięć głosów.
  • „Przestajemy szacować liczbę błędów”. Głosy: 4, 4, 4, 4, 4, 4. Nikt nie zgłasza sprzeciwu, nikt nie jest tym zachwycony. Na pytanie, co sprawiłoby, że wynik byłby piątką, ktoś odpowiada: „limit liczby nieoszacowanych błędów, które wprowadzamy do sprintu”. Zespół wprowadza ten limit, a w drugim głosowaniu przeważają piątki.
  • „Poprawki typu hotfix omijają proces weryfikacji kodu”. Głosy: 5, 4, 4, 0. Ta propozycja spełnia swoje zadanie. Osoba, która ją zgłosiła, pełni dyżur i była świadkiem, jak niepoddana weryfikacji poprawka typu hotfix spowodowała awarię środowiska produkcyjnego. Zespół odrzuca tę propozycję i zamiast tego uzgadnia szybszą ścieżkę weryfikacji poprawek awaryjnych.

Kiedy Fist of Five się sprawdza, a kiedy nie

„Pięć palców” zajmuje miejsce pomiędzy stwierdzeniami „omówiliśmy to” a „jesteśmy temu zaangażowani”. Metoda ta sprawdza się w przypadku każdej pojedynczej decyzji, z którą musi się pogodzić cały zespół:

Jest to niewłaściwe narzędzie w trzech sytuacjach. W przypadku prostego pytania typu „tak/nie” głosowanie rzymskie jest szybsze. W przypadku wyboru spośród kilku opcji głosowanie punktowe pozwala uzyskać ranking, podczas gdy metoda „pierwsza z pięciu” umożliwia ocenę tylko jednej propozycji na raz. A w zespole, który nie podejmuje działań w przypadku niskiej liczby głosów, należy całkowicie zrezygnować z tej metody: proszenie o zgłaszanie wątpliwości, a następnie ich ignorowanie, uczy ludzi, by przestali je zgłaszać.

Głosowanie w Rzymie: kontynuować czy zrezygnować

Głosowanie rzymskie to najszybszy sposób podejmowania decyzji przez grupę. Ktoś zadaje pytanie, na które można odpowiedzieć „tak” lub „nie”, a wszyscy odpowiadają jednocześnie, podnosząc kciuk: w górę oznacza „tak”, w dół – „nie”, a w bok – „nie ma dla mnie znaczenia, jak będzie”.

Jego naturalnym miejscem zastosowania jest Lean Coffee. Grupa głosuje nad tematami, omawia ten, który zajął pierwsze miejsce, w ramach krótkiego limitu czasowego, a gdy czas się kończy, facylitator pyta: „Kontynuować czy przejść dalej?”. Kciuk w górę oznacza, że temat ma jeszcze kilka minut; kciuk w dół oznacza przejście do następnego. Działa to równie dobrze w ramach każdej dyskusji z limitem czasowym, która przekracza wyznaczony czas.

Dwa nawyki sprawiają, że jest to niezawodne:

  • Zwróć uwagę na kciuki skierowane w bok. Pozycja ta wydaje się neutralna, ale w głosowaniu typu „czy kontynuować?” zazwyczaj oznacza: „Nie mam już nic do dodania”. Jeśli cztery osoby chcą kontynuować, a trzy mają kciuki skierowane w bok, to te cztery prowadzą rozmowę, a pozostałe trzy przestały słuchać. W większości przypadków właściwą decyzją jest przejście do kolejnego tematu.
  • Wszyscy głosują jednocześnie, w tym osoby na wyższych stanowiskach. Głosowanie rzymskie ma na celu zapobieżenie sytuacji, w której osoba o najgłośniejszym głosie samodzielnie przedłuża dyskusję na dany temat. Działa to tylko wtedy, gdy nikt nie czeka, aby zobaczyć, w którą stronę skłoni się kierownik.

Głosowanie rzymskie ma trzy poziomy, więc nie pozwala ocenić, jak silny jest sprzeciw danej osoby. Gdy odpowiedź ma na tyle duże znaczenie, że należy wysłuchać wyrażanych wątpliwości, należy przejść na głosowanie „pięścią z pięciu”.

Głosowanie punktowe: wybierz jedną z wielu opcji

Głosowanie punktowe stanowi etap podsumowujący większości retrospektyw i burz mózgów. Zespół wygenerował więcej pomysłów, niż jest w stanie zrealizować, dlatego każda osoba otrzymuje niewielką liczbę głosów – tzw. kropek – i przeznacza je na te pozycje, które uważa za najważniejsze. Pozycje z największą liczbą kropek są omawiane w pierwszej kolejności.

Jest to szybkie i prawie wszyscy już o tym wiedzą. To, czy przyniesie to użyteczny wynik, zależy od kilku zasad, które należy ustalić przed rozpoczęciem głosowania:

  1. Domyślnie należy przyznać każdej osobie trzy punkty. Trzy punkty wymuszają rzeczywisty wybór. W przypadku długiej listy, którą chcesz uszeregować, można wykorzystać maksymalnie pięć punktów. Przy większej liczbie głosy rozpraszają się, a wszystkie pozycje kończą się remisem.
  2. Ustal zasady dotyczące wielokrotnego zaznaczania. Umożliwienie zaznaczenia kilku punktów przy jednej pozycji pozwala uczestnikom wyrazić zdecydowaną preferencję i zazwyczaj pozwala wyłonić wyraźnego zwycięzcę. Jeden punkt na pozycję skutkuje bardziej wyrównanym rankingiem. Ogłoś tę zasadę na początku i nie zmieniaj jej w trakcie badania.
  3. Głosujcie anonimowo, a wyniki ujawnijcie wspólnie. Jeśli uczestnicy widzą, na kogo padają głosy, zaczynają masowo popierać osobę, która wcześnie objęła prowadzenie, zwłaszcza gdy jest to kandydat wskazany przez osobę o najwyższym stanowisku.
  4. Wybierz jedną lub dwie najlepsze propozycje. Chodzi o to, aby osiągnąć konsensus. Jeśli dwie propozycje mają taką samą liczbę głosów, należy przeprowadzić ponowne głosowanie wyłącznie nad tymi dwiema.

Przed głosowaniem prosimy o pogrupowanie powiązanych pomysłów, aby podobne propozycje nie rozpraszały wzajemnie swoich punktów. Prosimy również zwrócić uwagę nie tylko na zwycięzcę, ale także na ogólny obraz wyników: punkty rozłożone równomiernie na wszystkie pozycje oznaczają, że zespół nie ma jeszcze wyraźnych preferencji, natomiast jedna pozycja, na którą skupia się większość punktów, często stanowi główny temat dyskusji podczas sesji.

Wybierz opcję głosowania zgodnie z zadanym pytaniem

Wszystkie trzy techniki są szybkie. Dostarczają odpowiedzi na różne pytania, a zastąpienie jednej z nich inną jest najczęstszą przyczyną, dla której głosowanie daje mylący wynik.

THE QUESTION REACH FOR Keep talking about this? Do we all back this plan? Which of these matters most? Roman vote Fist of five Dot voting 3 states 0 to 5 3 dots each
Zadaj sobie pytanie, co grupa musi ustalić. Decyzja o tym, czy kontynuować działania, podejmowana jest w głosowaniu rzymskim; ustalenie, czy wszyscy popierają jeden plan, odbywa się w głosowaniu „pięć z pięciu”; a ustalenie, która z wielu spraw ma pierwszeństwo, odbywa się w głosowaniu punktowym.

Metody te dobrze się ze sobą łączą. W typowej retrospektywie głosowanie punktowe służy do wyboru tematów do omówienia, głosowanie rzymskie decyduje o tym, kiedy dyskusja dobiegła końca, a głosowanie Fist of Five potwierdza, że zespół popiera uzgodnione działanie. Niezależnie od tego, którą metodę stosujesz, obowiązują te same trzy zasady: należy uzgodnić zasady przed głosowaniem, wszyscy głosują w tym samym momencie, a osoba o najwyższym stanowisku ujawnia swój głos jako ostatnia lub w ogóle go nie ujawnia.

Przeprowadzanie tych głosowań w Internecie

Na małych okienkach wideo trudno jest rozpoznać gesty rąk i kciuków; połowa uczestników pomyli cyfrę cztery z trójką. W przypadku zespołów pracujących zdalnie lub w modelu hybrydowym przenieś głosowanie do narzędzia, w którym wszyscy udzielają odpowiedzi jednocześnie, a wyniki pozostają ukryte do momentu ich ujawnienia.

W TeamRetro możesz wykonać wszystkie trzy czynności bez konieczności opuszczania spotkania:

  • Fist of five: dodaj ankietę do pomysłu, komentarza lub czatu spotkaniowego i wybierz szablon 0 / 1 / 2 / 3 / 4 / 5. Ukryj wyniki na czas udzielania odpowiedzi, a następnie ujawnij je wszystkim razem i zapytaj osoby, które oddały niskie oceny, co skłoniłoby je do zmiany zdania. W przypadku głosowań nad poziomem zaufania oraz wskaźnika ROTI wbudowane pytania podsumowujące „Pewność realizacji” i „Zwrot z zainwestowanego czasu” zadają te same pytania na zakończenie retrospektywy, Health Checku lub spotkania estymacyjnego, a wnioski twojego zespołu pokazują, jak zmieniają się odpowiedzi w poszczególnych spotkaniach.
  • Głosowanie rzymskie: w trybie prezentacji ankieta typu „zgadzam się/nie zgadzam się” pozwala w ciągu kilku sekund uzyskać od wszystkich uczestników ocenę w postaci kciuka w górę lub w dół, a sygnał „wolniej/szybciej” wskazuje, kiedy dyskusja się przedłuża.
  • Głosowanie punktowe: etap „Głosowanie” pozwala ustalić liczbę głosów przypadających na jedną osobę, ograniczyć liczbę głosów, jaką jedna osoba może oddać na pojedynczy pomysł, głosować na poszczególne pomysły lub całe grupy oraz utrzymać każdy głos w tajemnicy do następnego etapu. Osoby, które nie powinny głosować, takie jak obserwatorzy, mogą wstrzymać się od głosu.

Gdy decyzja zostanie podjęta, należy ją odnotować jako działanie lub porozumienie zespołu, tak aby była nadal widoczna podczas kolejnej retrospektywy. Strona poświęcona elementom retrospektywy pokazuje, w jaki sposób ankiety, głosowania i porozumienia wpisują się w przebieg jednego spotkania, a nasz przewodnik po grach do retrospektyw zawiera formaty, które prowadzą właśnie do takich decyzji.

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest Fist of Five?

Fist of Five to szybka metoda sprawdzania konsensusu. Ktoś przedstawia propozycję, a wszyscy w tym samym momencie okazują swój poziom poparcia, podnosząc od zera do pięciu palców: zaciśnięta pięść oznacza „sprzeciwiam się temu”, pięć palców oznacza „popieram to”. Zajmuje to mniej niż minutę, a prawdziwą wartością tej metody są głosy o niskiej wartości. Jedynka lub dwójka sygnalizuje, że ktoś ma obawy, o których grupa jeszcze nie słyszała, więc należy się zatrzymać, wysłuchać, dostosować propozycję i ponownie zagłosować.

Czy chodzi o „fist of five”, czy o „fist to five”?

Obie nazwy odnoszą się do tej samej techniki. „Fist to five” odnosi się do zakresu skali, od zaciśniętej pięści aż do pięciu palców; „fist of five” jest nazwą częściej stosowaną w zespołach stosujących metodykę agile. Niektóre grupy nazywają tę metodę również głosowaniem pięcioma palcami. Etapy oraz znaczenie poszczególnych liczb są takie same, niezależnie od tego, której nazwy używasz.

Co oznaczają palce w Fist of Five?

Zaciśnięta pięść (0) oznacza: „Nie mogę tego poprzeć i zablokuję tę propozycję”. Jeden palec oznacza poważne zastrzeżenia, które wymagają najpierw wprowadzenia zmian. Dwa palce oznaczają pewne zastrzeżenia, które dana osoba pragnie omówić. Trzy palce oznaczają: „Mogę się z tym pogodzić”. Cztery palce oznaczają wyraźne poparcie, a pięć – zdecydowane poparcie: dana osoba będzie się za tym opowiadać. Uzgodnij znaczenie tych gestów przed pierwszym głosowaniem, aby wszyscy interpretowali liczby w ten sam sposób.

Czym jest głosowanie nad poziomem zaufania metodą Fist of Five?

W głosowaniu nad poziomem zaufania wykorzystuje się skalę od zera do pięciu, aby zapytać, na ile każda osoba jest przekonana, że zespół jest w stanie zrealizować plan, taki jak cel sprintu lub plan okresu iteracyjnego (PI). Wszyscy pokazują jednocześnie od zera do pięciu palców. Niskie wyniki głosowania wskazują na ryzyka, których plan nie uwzględnia, dlatego należy je wysłuchać, dostosować zakres lub zależności, a następnie przeprowadzić ponowne głosowanie, zanim zespół podejmie ostateczną decyzję.

Jak stosować Fist of Five przy ROTI?

Pod koniec spotkania zapytaj: „Czy było to warte waszego czasu?”, a następnie poproś wszystkich, aby pokazali od jednego do pięciu palców: jeden oznacza, że nie było tego warte, trzy – że było warte poświęconego czasu, ale nic więcej, a pięć – że miało dużą wartość. Zapytaj osoby, które przyznały niskie oceny, co sprawiłoby, że spotkanie byłoby warte ich czasu, i wykorzystaj te odpowiedzi do wprowadzenia zmian podczas następnego spotkania.

Co robisz, gdy ktoś pokazuje pięść, cyfrę „1” lub „2”?

Zatrzymaj się i zapytaj ich, co skłoniłoby ich do zmiany głosu. Wysłuchaj ich bez bronienia propozycji, zdecyduj wraz z grupą, czy zgłoszone obawy wymagają zmiany planu, a jeśli tak, dostosuj go, a następnie przeprowadź ponowne głosowanie. Niski wynik głosowania jest powodem, dla którego ta technika istnieje: pozwala ona ujawnić ryzyko lub wątpliwości, zanim zespół podejmie ostateczną decyzję, co jest znacznie mniej kosztowne niż odkrycie ich w połowie realizacji zadania.

Kiedy stosować Fist of Five, a kiedy głosowanie rzymskie lub punktowe?

Należy dopasować technikę do pytania. Głosowanie rzymskie pozwala odpowiedzieć na pytanie „czy mamy dalej o tym rozmawiać?” za pomocą kciuka skierowanego w górę, w bok lub w dół. Fist of Five odpowiada na pytanie „czy wszyscy popieramy ten jeden plan?” w skali od 0 do 5 . Głosowanie punktowe odpowiada na pytanie „która z tych wielu kwestii ma największe znaczenie?”, przyznając każdemu kilka głosów do wykorzystania. Wykorzystanie jednego głosu na pytanie innej osoby jest najczęstszą przyczyną, dla której szybkie głosowanie daje mylący wynik.

Jak przeprowadzić Fist of Five zdalnie?

Palce pokazywane przed kamerą internetową są trudne do odczytania na małych okienkach wideo, dlatego zamiast tego korzystaj z ankiet lub reakcji. Opublikuj ankietę w skali od 0 do 5, ukryj wyniki do momentu, aż wszyscy udzielą odpowiedzi, a następnie ujawnij je jednocześnie. W TeamRetro możesz dodać ankietę z szablonem 0 / 1 / 2 / 3 / 4 / 5 do pomysłu, komentarza lub czatu spotkań oraz wybrać moment ujawnienia wyników.

Czym jest głosowanie rzymskie?

Głosowanie rzymskie to trójstopniowe głosowanie za pomocą kciuków: kciuk w górę oznacza „tak” lub „kontynuuj”, kciuk w dół oznacza „nie” lub „przejdź dalej”, a kciuk w bok oznacza „nie mam nic przeciwko”. Zespoły stosują tę metodę najczęściej podczas sesji Lean Coffee, gdy upływa czas przeznaczony na dany temat, a grupa w ciągu kilku sekund decyduje, czy poświęcić mu więcej czasu. Zwróć uwagę na głosy z kciukiem skierowanym w bok: jeśli w sali jest ich wiele, zazwyczaj oznacza to, że temat wyczerpał się.

Ile głosów powinna otrzymać każda osoba w głosowaniu punktowym?

Trzy głosy na każdą pozycję to rozsądne ustawienie domyślne: wystarczająco mało, by wymusić rzeczywisty wybór, a wystarczająco dużo, by wykazać pewną tendencję. W przypadku długiej listy, którą chcesz uszeregować, należy wykorzystać maksymalnie pięć głosów i unikać większej liczby, ponieważ dodatkowe głosy rozpraszają się, aż wszystkie pozycje osiągną remis. Przed rozpoczęciem głosowania należy zdecydować, czy uczestnicy mogą oddać kilka głosów na jedną pozycję, a wyniki głosowania należy utrzymać w tajemnicy do momentu zakończenia głosowania przez wszystkich.