Czym jest retrospektywa F-1 Grand Prix?
Retrospektywa F-1 Grand Prix traktuje sprint jak wyścig Formuły 1. Gdzie jechaliście na pełnym gazie, co zmusiło was do zwolnienia, co trzeba naprawić w boksie i co pozwoli wam następnym razem szybciej dojechać do mety? Tablica ma cztery kolumny. Pełny gaz to miejsce na chwile, w których zespół złapał rozpęd. Żółte flagi obejmują zagrożenia i blokery, które zmusiły was do zwolnienia. Nazywacie je bez obwiniania któregokolwiek kierowcy. Pit stop to moment na decyzję, co wymaga dostrojenia, od narzędzi i procesów po umiejętności i kondycję zespołu. Linia mety zamienia dyskusję w kilka działań na kolejny wyścig. Wyścigi dają zespołowi wspólny język do rozmowy o rozpędzie i tarciach, a motyw ekipy w boksie w naturalny sposób wprowadza do rozmowy temat współpracy. Format sprawdzi się u fanów motorsportu i zespołów lubiących rywalizację, ale też u wszystkich innych, jeśli każdą kolumnę objaśni się jednym zdaniem. Pilnuj ścisłego limitu czasu dla każdej kolumny, żeby sesja toczyła się w wyścigowym tempie.
Format retrospektywy F-1 Grand Prix
Pełny gaz
Gdzie przyspieszyliśmy i nabraliśmy prędkości?
Zbierzcie chwile, w których zespół był w najlepszej formie: rozpęd, sukcesy i płynne postępy. Zapytaj, jakie warunki umożliwiły takie tempo, żeby wiedzieć, co powtarzać.
Żółte flagi
Co nas spowolniło lub wymagało ostrożności?
Żółte flagi to zagrożenia, blokery i tarcia, przez które zespół musiał zwolnić. Poproś uczestników, żeby konkretnie wskazali przyczynę każdego opóźnienia, i skupiaj rozmowę na warunkach, a nie na kierowcach.
Pit stop
Co wymaga dostrojenia lub naprawy, żeby dalej się ścigać?
Pit stop jest na to, co trzeba naprawić, zmienić albo dostroić. Potraktuj go jak serwis: jaka inwestycja w procesy, narzędzia, umiejętności lub kondycję zespołu sprawi, że następne okrążenie pójdzie gładziej?
Linia mety
Co pomoże nam następnym razem minąć metę i wygrać?
Uzgodnijcie kilka działań, które doprowadzą zespół do kolejnego kamienia milowego, i każdemu przypiszcie właściciela. Lista powinna być krótka, żeby wszyscy wiedzieli, gdzie przyłożyć siłę.
Kiedy należy skorzystać z niniejszego przeglądu retrospektywnego
- Gdy standardowe retrospektywy sprintu wydają się już nużące, a zespół chętnie spróbuje formatu tematycznego.
- Na koniec szybkiego lub stresującego sprintu, w którym o wyniku zdecydowały tempo, blokery i odrabianie strat.
- Na zamknięcie projektu, gdy chcesz w zapadający w pamięć sposób podsumować sukcesy, przeszkody i kolejne kroki.
- W zespołach, które śledzą motorsport lub lubią odrobinę rywalizacji.
- Jako kwartalny lub etapowy przegląd rozpędu zespołu przed kolejnym odcinkiem.
Proponowane pytania lodołamacze
- Gdyby twój tydzień pracy był torem wyścigowym, byłby gładką prostą czy serią ciasnych nawrotów?
- Który kierowca lub zespół Formuły 1 najlepiej oddaje to, jak poradziłeś sobie z tym sprintem, i dlaczego?
Czy chciałby Pan/Pani, aby Państwa zespół wykonał ćwiczenie rozgrzewkowe, a nie tylko odpowiadał na pytania na głos? Przejrzyj bezpłatne lodołamacze →
Pomysły i wskazówki dotyczące spotkania retrospektywnego
- Używaj wyścigowego słownictwa, takiego jak okrążenia, ekipa w boksie czy linia przejazdu, żeby motyw był spójny.
- Ustal limit czasu dla każdej kolumny, żeby sesja szła do przodu, zamiast kręcić się w miejscu przy jednym punkcie.
- Przy żółtych flagach nikogo nie obwiniajcie. Mówcie o przeszkodach i warunkach, a nie o poszczególnych kierowcach.
- Zadbaj o to, żeby Linia mety kończyła się kilkoma konkretnymi działaniami, każde z przypisanym właścicielem.
- Zacznij od anonimowej burzy mózgów, żeby cichsi członkowie zespołu mieli równy głos przed wspólną dyskusją.
- Grupujcie podobne pomysły i głosujcie na nie, żeby skupić się na pit stopach, które dadzą największy efekt.