Planowanie sprintu: spotkanie rozpoczynające sprint
Planowanie sprintu to spotkanie, które rozpoczyna sprint: zespół uzgadnia cel sprintu i przekształca elementy backlogu w plan, który, jego zdaniem, jest możliwy do zrealizowania.
Planowanie sprintu to spotkanie, które rozpoczyna sprint. Zespół uzgadnia, co ma dostarczyć, i nakreśla sposób realizacji, przekształcając część backlogu produktu w backlog sprintu oraz jeden, jasno określony cel sprintu. Dobrze przeprowadzone zajmie to kilka godzin i zapewni zespołowi dwa tygodnie skupienia na zadaniu. Źle przeprowadzone stanie się jedynie ćwiczeniem polegającym na wypełnianiu listy zadań, a zespół spędzi resztę sprintu na cichym renegocjowaniu ustaleń.
Niniejszy rozdział stanowi podsumowanie dotyczące samego przebiegu ceremonii. Pełny plan przebiegu spotkania (porządek obrad, role, obliczenia dotyczące pojemności oraz przykłady celów sprintu wraz z obliczeniami) można znaleźć w kompletnym przewodniku po planowaniu sprintu.
Miejsce planowania w cyklu
Planowanie sprintu jest pierwszą z ceremonii agile, a jego wynik stanowi punkt odniesienia dla wszystkich pozostałych. Codzienny standup służy weryfikacji postępów w realizacji celu sprintu ustalonego właśnie tutaj; przegląd sprintu ma na celu sprawdzenie, czy zespół zrealizował ten cel. Jeśli planowanie zostanie przeprowadzone nieprawidłowo, pozostała część sprintu zostanie poświęcona na naprawianie błędów.
Na jakie pytania odpowiada planowanie: dlaczego, co, jak
W „Przewodniku po Scrumie” spotkanie opiera się na trzech pytaniach (dlaczego ten sprint jest wartościowy, co można zrobić oraz jak zostanie to zrealizowane), a kolejność tych pytań ma znaczenie.
Najpierw ustal dlaczego. Cel sprintu, który można sformułować w jednym zdaniu, jest wart więcej niż backlog, którego nie da się zrealizować. To właśnie ten cel zespół chroni, gdy w trakcie sprintu plan zderza się z rzeczywistością; zakres dostosowuje się do niego, a nie odwrotnie.
Następnie co: Product Owner przedstawia priorytety, programiści wybierają zadania, które ich zdaniem są w stanie zrealizować, a obie strony prowadzą negocjacje, aż do osiągnięcia porozumienia, któremu obie strony ufają. A teraz jak: programiści dzielą najważniejsze zadania na elementy w stopniu wystarczającym do rozpoczęcia pracy: nie jest to wykres Gantta, a jedynie projekt na tyle szczegółowy, by mieć pewność, że zadanie jest realne.
Dane wejściowe i wyjściowe
Skuteczność planowania zależy wyłącznie od tego, co w nie włożysz.
- Dane wejściowe: dopracowany backlog (pozycje już wyjaśnione i oszacowane pod względem nakładu pracy), zdolność produkcyjna zespołu na ten sprint oraz aktualna velocity zespołu.
- Wyniki: cel sprintu oraz backlog sprintu, w które zespół rzeczywiście wierzy.
Określanie wielkości zadania odbywa się w sali. Większość zespołów szybko osiąga wspólną ocenę wielkości zadania za pomocą planning pokera, zamiast spędzać godziny na dyskusjach. Zapoznaj się z przewodnikiem po szacowaniu, aby dowiedzieć się, dlaczego punkty są lepszym rozwiązaniem niż czas – tutaj.
Pułapka, na którą należy zwrócić uwagę
Przeładowanie planów. Zespoły planują z wykorzystaniem 100% teoretycznej wydajności i zapominają, że velocity uwzględnia już spotkania, przerwy w pracy oraz nieobecność pracownika w czwartek. Należy planować w oparciu o możliwości, a nie nadzieje: plan, który zespół zrealizuje, buduje zaufanie, podczas gdy plan, z którego zespół rezygnuje, po cichu je niszczy. Jeszcze poważniejszą porażką jest sytuacja, w której oszacowanie przedstawione przez zespół zostaje przytoczone jako obietnica, której zespół nigdy nie złożył, przekształcone w zobowiązanie i wykorzystane przeciwko niemu – i właśnie w tym momencie planowanie przeradza się w „teatr agile”.
Kolejną wskazówką jest plan oparty na niedopracowanym backlogu. Jeśli planowanie zamienia się w sesję wyjaśniania i dzielenia zadań, oznacza to, że nie dochodzi do dopracowania backlogu. Napraw to na wcześniejszym etapie, a planowanie przebiegnie spokojnie.
Najczęściej zadawane pytania
Jak długo powinno trwać planowanie sprintu?
Należy przeznaczyć na to około dwóch godzin tygodniowo w przypadku sprintu, czyli maksymalnie cztery godziny w przypadku sprintu dwutygodniowego i maksymalnie jeden pełny dzień w przypadku sprintu miesięcznego. Jeśli planowanie rutynowo kończy się w ostatniej chwili, oznacza to, że backlog został przekazany w stanie nieopracowanym, a zespół wykonuje prace związane z jej dopracowaniem, które powinien był wykonać wcześniej.
Kto bierze udział w spotkaniu planowania sprintu?
Cały zespół Scrum: programiści, Product Owner oraz Scrum Master. Product Owner określa priorytety i uzasadnienie; programiści decydują, jakie zadania są w stanie realistycznie podjąć i w jaki sposób je zrealizują; Scrum Master dba o to, by sesja przebiegała w wyznaczonym czasie i była skoncentrowana na zadaniu. Interesariusze nie biorą w niej udziału.
Jaka jest różnica między celem sprintu a backlogiem sprintu?
Cel sprintu to jedno zdanie wyjaśniające, dlaczego warto przeprowadzić dany sprint: jest to wynik, do którego realizacja zespół się zobowiązuje. Backlog sprintu to zbiór elementów i zadań, które według zespołu pozwolą osiągnąć ten cel. Cel jest ustalony na czas trwania sprintu; backlog może się zmieniać w miarę jak zespół zdobywa nową wiedzę.