Planowanie sprintu to spotkanie, które rozpoczyna sprint. Zespół uzgadnia, co ma dostarczyć, i nakreśla sposób realizacji, przekształcając część rejestru produktów w rejestr sprintu oraz jeden, jasno określony cel sprintu. Dobrze przeprowadzone zajmie to kilka godzin i zapewni zespołowi dwa tygodnie skupienia na zadaniu. Źle przeprowadzone stanie się jedynie ćwiczeniem polegającym na wypełnianiu listy zadań, a zespół spędzi resztę sprintu na cichym renegocjowaniu ustaleń.

Niniejszy rozdział stanowi podsumowanie dotyczące samego przebiegu ceremonii. Pełny plan przebiegu spotkania (porządek obrad, role, obliczenia dotyczące pojemności oraz przykłady celów sprintu wraz z obliczeniami) można znaleźć w kompletnym przewodniku po planowaniu sprintu.

Miejsce planowania w cyklu

Ceremonies along a sprint timeline Sprint start Sprint end Planning Review + Retro Daily standups
Planowanie rozpoczyna sprint; codzienne spotkanie scrumowe zapewnia jego prawidłowy przebieg; przegląd i retrospektywa go zamykają. Wszystkie kolejne etapy przebiegają zgodnie z planem opracowanym podczas tego spotkania.

Planowanie sprintu jest pierwszą z ceremonii agile, a jego wynik stanowi punkt odniesienia dla wszystkich pozostałych. Codzienne spotkanie stand-upowe służy weryfikacji postępów w realizacji celu sprintu ustalonego właśnie tutaj; przegląd sprintu ma na celu sprawdzenie, czy zespół zrealizował ten cel. Jeśli planowanie zostanie przeprowadzone nieprawidłowo, pozostała część sprintu zostanie poświęcona na naprawianie błędów.

Na jakie pytania odpowiada planowanie: dlaczego, co, jak

W „Przewodniku po Scrumie” spotkanie opiera się na trzech pytaniach (dlaczego ten sprint jest wartościowy, co można zrobić oraz jak zostanie to zrealizowane), a kolejność tych pytań ma znaczenie.

Najpierw ustalcie dlaczego. Cel sprintu, który można sformułować w jednym zdaniu, jest wart więcej niż lista zadań, której nie da się zrealizować. To właśnie ten cel zespół chroni, gdy w trakcie sprintu plan zderza się z rzeczywistością; zakres dostosowuje się do niego, a nie odwrotnie.

Następnie co: właściciel produktu przedstawia priorytety, programiści wybierają zadania, które ich zdaniem są w stanie zrealizować, a obie strony prowadzą negocjacje, aż do osiągnięcia porozumienia, któremu obie strony ufają. A teraz jak: programiści dzielą najważniejsze zadania na elementy w stopniu wystarczającym do rozpoczęcia pracy: nie jest to wykres Gantta, a jedynie projekt na tyle szczegółowy, by mieć pewność, że zadanie jest realne.

Dane wejściowe i wyjściowe

Skuteczność planowania zależy wyłącznie od tego, co w nie włożą Państwo.

  • Dane wejściowe: dopracowany rejestr zadań (pozycje już wyjaśnione i oszacowane pod względem nakładu pracy), zdolność produkcyjna zespołu na ten sprint oraz ocena aktualnej prędkości realizacji.
  • Wyniki: cel sprintu oraz lista zadań sprintu, w które zespół rzeczywiście wierzy.

Określanie wielkości zadania odbywa się w sali. Większość zespołów szybko osiąga wspólną ocenę wielkości zadania za pomocą pokera planistycznego, zamiast spędzać godziny na dyskusjach. Proszę zapoznać się z przewodnikiem po szacowaniu, aby dowiedzieć się, dlaczego punkty są lepszym rozwiązaniem niż czas – tutaj.

Rodzaj awarii, na który należy zwrócić uwagę

Przeładowanie planów. Zespoły planują z wykorzystaniem 100% teoretycznej wydajności i zapominają, że wskaźnik prędkości (velocity) uwzględnia już spotkania, przerwy w pracy oraz nieobecność pracownika w czwartek. Należy planować w oparciu o możliwości, a nie nadzieje: plan, który zespół zrealizuje, buduje zaufanie, podczas gdy plan, z którego zespół rezygnuje, po cichu je niszczy. Jeszcze poważniejszą porażką jest sytuacja, w której oszacowanie przedstawione przez zespół zostaje przytoczone jako obietnica, której zespół nigdy nie złożył, przekształcone w zobowiązanie i wykorzystane przeciwko niemu – i właśnie w tym momencie planowanie przeradza się w „teatr agile”.

Kolejną wskazówką jest plan oparty na niedopracowanym backlogu. Jeśli planowanie zamienia się w sesję wyjaśniania i dzielenia zadań, oznacza to, że nie dochodzi do dopracowania backlogu. Proszę to naprawić na wcześniejszym etapie, a planowanie przebiegnie spokojnie.

Najczęściej zadawane pytania

Jak długo powinno trwać planowanie sprintu?

Należy przeznaczyć na to około dwóch godzin tygodniowo w przypadku sprintu, czyli maksymalnie cztery godziny w przypadku sprintu dwutygodniowego i maksymalnie jeden pełny dzień w przypadku sprintu miesięcznego. Jeśli planowanie rutynowo kończy się w ostatniej chwili, oznacza to, że lista zadań do wykonania została przekazana w stanie nieopracowanym, a zespół wykonuje prace związane z jej dopracowaniem, które powinien był wykonać wcześniej.

Kto bierze udział w spotkaniu planowania sprintu?

Cały zespół Scrum: programiści, właściciel produktu oraz scrum master. Właściciel produktu określa priorytety i uzasadnienie; programiści decydują, jakie zadania są w stanie realistycznie podjąć i w jaki sposób je zrealizują; scrum master dba o to, by sesja przebiegała w wyznaczonym czasie i była skoncentrowana na zadaniu. Uczestnicy nie biorą w niej udziału.

Jaka jest różnica między celem sprintu a listą zadań sprintu?

Cel sprintu to jedno zdanie wyjaśniające, dlaczego warto przeprowadzić dany sprint: jest to wynik, do którego realizacja zespół się zobowiązuje. Backlog sprintu to zbiór elementów i zadań, które według zespołu pozwolą osiągnąć ten cel. Cel jest ustalony na czas trwania sprintu; backlog może się zmieniać w miarę jak zespół zdobywa nową wiedzę.