Czym jest retrospektywa Podróż w stylu Studia Ghibli
Retrospektywa Podróż w stylu Studia Ghibli zapożycza konstrukcję filmów Hayao Miyazakiego, czyli historii takich jak „Spirited Away: W krainie bogów” czy „Mój sąsiad Totoro”. Bohater wyrusza w drogę, spotyka dziwne duchy i trudne próby, znajduje niespodziewanych sprzymierzeńców i wraca do domu odmieniony. Wasz zespół opowiada w ten sam sposób historię ostatniego sprintu lub projektu. Tablica ma cztery kolumny. Magiczne chwile to miejsce na sukcesy i przełomy, które dodały ludziom energii. Duchy i przeszkody zbierają blokery i frustracje. Przyjaźni towarzysze doceniają ludzi, narzędzia i nawyki, które pomogły. Droga przed nami zamienia tę historię w wnioski i działania z przypisanymi właścicielami na kolejny sprint. Łagodny klimat motywu ułatwia życzliwe nazwanie trudności, a kolumna Przyjaźni towarzysze daje podziękowaniom należne miejsce na tablicy zamiast pośpiesznej minuty na koniec. Sięgnijcie po nią po długim lub trudnym sprincie albo wtedy, gdy wasz zwykły format się opatrzył, a cichsze osoby przestały się angażować. Nikt nie musi znać filmów, bo każda kolumna ma proste pytanie pomocnicze.
Format retrospektywy Podróż w stylu Studia Ghibli
Magiczne chwile
Co przyniosło radość i zachwyt podczas tej podróży?
Ta kolumna jest na najjaśniejsze momenty sprintu lub projektu: sukcesy, przełomy i chwile, które dodały ludziom energii. Utrzymujcie świąteczny nastrój i poproście każdego o dodanie przynajmniej jednej karteczki.
Duchy i przeszkody
Z jakimi wyzwaniami i blokerami się zmierzyliśmy?
Każdy bohater filmów Ghibli spotyka duchy, lasy i próby. Tutaj zespół nazywa blokery i frustracje, na które natrafił. Dbajcie o życzliwy ton: skupcie się na sytuacji, a nie na konkretnych osobach, żeby ludzie czuli się bezpiecznie, zgłaszając problemy.
Przyjaźni towarzysze
Kto lub co pomagało nam po drodze?
Tak jak Totoro czy duszki z sadzy, towarzysze ułatwiają drogę. Zapytajcie, kto i co pomogło: ludzie, narzędzia, procesy. To okazja, żeby komuś podziękować, a przy okazji lista praktyk, które warto zachować.
Droga przed nami
Jakie lekcje zabierzemy na kolejną przygodę?
Każda historia kończy się tym, że bohater jest trochę odmieniony. Zbierzcie, czego zespół się nauczył, i zamieńcie to w konkretne działania, każde z właścicielem, które sprawdzicie na następnej retrospektywie.
Kiedy należy skorzystać z niniejszego przeglądu retrospektywnego
- Gdy zespół potrzebuje kreatywnej odskoczni od standardowego formatu retrospektywy, ale nadal chce wyjść ze spotkania z konkretnymi działaniami.
- Na koniec długiego lub trudnego sprintu czy projektu, gdy ludzie potrzebują spojrzeć wstecz z odrobiną życzliwości.
- Gdy cichsi członkowie zespołu przestali się angażować, a swobodny format oparty na opowieści może ich z powrotem wciągnąć.
- Gdy chcecie świętować kamień milowy, a jednocześnie uczciwie przyjrzeć się temu, co było trudne.
Proponowane pytania lodołamacze
- Gdybyś mógł przez jeden dzień żyć w dowolnym świecie Studia Ghibli, który byś wybrał i dlaczego?
- Która postać z filmów Ghibli najlepiej oddaje to, jak czułeś się podczas tego sprintu?
Czy chciałby Pan/Pani, aby Państwa zespół wykonał ćwiczenie rozgrzewkowe, a nie tylko odpowiadał na pytania na głos? Przejrzyj bezpłatne lodołamacze →
Pomysły i wskazówki dotyczące spotkania retrospektywnego
- Zbudujcie nastrój na starcie: pokażcie kadr z filmu Ghibli albo puśćcie cichą muzykę filmową, gdy ludzie dołączają.
- Traktujcie motyw z lekkością, żeby osoby nieznające filmów też mogły się włączyć.
- Ograniczcie czas na każdą kolumnę, żeby zostało go na działania w kolumnie Droga przed nami.
- Przy Duchach i przeszkodach zbierajcie pomysły anonimowo, żeby ludzie czuli się bezpiecznie, nazywając trudne problemy.
- Każde działanie w kolumnie Droga przed nami powinno mieć właściciela.
- Nie spieszcie się przy Magicznych chwilach. Poświęcenie czasu sukcesom podtrzymuje motywację.