Czym jest metoda priorytetyzacji Must Should Could Won't?
Must Should Could Won't, znane szerzej jako MoSCoW, dzieli pracę na cztery grupy: to, co musimy zrobić, to, co powinniśmy zrobić, to, co moglibyśmy zrobić, jeśli starczy czasu, oraz to, czego tym razem nie zrobimy. W formie retrospektywy metoda pozwala zespołowi otwarcie, w obecności wszystkich, uzgodnić priorytety na kolejny sprint lub wydanie. Metodę opracował Dai Clegg w Oracle w latach 90., a z czasem stała się standardowym elementem zwinnego zarządzania projektami i analizy biznesowej, zwłaszcza w DSDM. Kategorie to Must have (krytyczne), Should have (ważne), Could have (pożądane) i Won't have (nie tym razem). Dobrze pasuje do zwinnych metod pracy, bo stawia na pierwszym miejscu pracę o najwyższej wartości. Daje też product ownerowi uporządkowany sposób patrzenia na backlog z perspektywy klienta: jeśli klient zauważyłby brak czegoś w dniu premiery, to najpewniej jest to Must. Kolumna Won't robi więcej, niż się wydaje. Zapisanie tego, czego zgodziliście się nie robić, sprawia, że nie wkradnie się to z powrotem do sprintu, a interesariusze dostają jasny komunikat, co nie zostanie dostarczone.
Format Must Should Could Won't
Must (musimy)
Co musimy dostarczyć bez względu na wszystko?
To wymagania niepodlegające negocjacjom, kluczowe dla sukcesu. Omawiając elementy Must, zachęcaj uczestników, by brali pod uwagę faktyczne blokery i elementy, bez których projekt by się nie udał. Namawiaj zespół do rygorystycznej oceny, co naprawdę kwalifikuje się jako Must, żeby uniknąć inflacji priorytetów.
Should (powinniśmy)
Co jest ważne, ale nie krytyczne?
To ważne funkcje lub wymagania, które wnoszą dużą wartość, ale nie są niezbędne do premiery. Pomóż zespołowi wskazać elementy, z których rezygnacja byłaby bolesna, ale nie zatrzymałaby działania projektu. Skup się na rzeczach o wysokiej wartości i mniejszej pilności.
Could (moglibyśmy)
Co byłoby miłym dodatkiem, jeśli starczy czasu?
To pożądane funkcje, które warto mieć, jeśli pozwolą na to zasoby. Pomóż zespołowi znaleźć usprawnienia, które ulepszyłyby rozwiązanie, ale nie są niezbędne. Takie elementy często dobrze nadają się do kolejnych iteracji lub wydań.
Won't (nie zrobimy)
Czego zgadzamy się tym razem nie robić?
To elementy, z których zespół świadomie rezygnuje w tej iteracji lub projekcie. Zachęcaj do szczerej rozmowy o funkcjach, które mogą być warte realizacji, ale nie pasują do obecnych celów lub ograniczeń. Nazwanie ich pomaga zespołowi zachować koncentrację i jasno określa oczekiwania.
Kiedy należy skorzystać z niniejszego przeglądu retrospektywnego
- Przy planowaniu nowego projektu lub inicjatywy, gdy potrzebujecie jasnych priorytetów
- Podczas refinementu backlogu, aby uporządkować zgłoszenia dotyczące funkcji i nadać im priorytety
- Gdy zasoby są ograniczone i trzeba podjąć trudne decyzje dotyczące zakresu
- Na spotkaniach z interesariuszami, aby ustalić oczekiwania co do tego, co i kiedy zostanie dostarczone
Proponowane pytania lodołamacze
- Jaką najtrudniejszą decyzję o priorytetach przyszło ci podjąć w projekcie?
- Gdyby w obecnym projekcie dało się dostarczyć tylko trzy funkcje, które by to były i dlaczego?
Czy chciałby Pan/Pani, aby Państwa zespół wykonał ćwiczenie rozgrzewkowe, a nie tylko odpowiadał na pytania na głos? Przejrzyj bezpłatne lodołamacze →
Pomysły i wskazówki dotyczące spotkania retrospektywnego
- Elementy Must nie powinny przekraczać około 60% całkowitego nakładu pracy (to wytyczna DSDM), żeby plan miał zapas na niespodzianki
- Wracajcie do kategorii, gdy zmieniają się potrzeby biznesowe i ograniczenia
- Ograniczcie czas dyskusji nad każdym elementem, żeby jedna debata nie zajęła całego spotkania
- Zapisujcie, dlaczego każdy element trafił do danej kategorii, żeby kolejna dyskusja nie zaczynała się od zera
- Zaangażujcie interesariuszy odpowiedzialnych za wymagania, żeby ustalone priorytety się utrzymały
- Sprawdźcie zależności, zanim przypiszecie element do kategorii: Could, od którego zależy Must, jest w rzeczywistości Must