Retrospektywa Czerwony alarm

Nazwijcie to, co płonie, i ustalcie, kto to naprawi.

Zapraszamy do obejrzenia tej retrospektywy na żywo

Sytuacje krytyczne

Co płonie w tej chwili i wymaga natychmiastowego działania?

Wdrożenia na produkcję co jakiś czas się wysypują, a my nie mamy żadnego planu wycofania.
Główny developer jest w przyszłym tygodniu na urlopie i nikt poza nim nie zna integracji płatności.
Nie zdążymy na termin u klienta, a jeszcze mu o tym nie powiedzieliśmy.
Sygnały ostrzegawcze

Jakie wczesne sygnały wskazują, że mogą nadejść kłopoty?

Code review trwa coraz dłużej i PR-y się piętrzą.
Po ostatnich dwóch sprintach morale w zespole wydaje się niższe niż zwykle.
Pokrycie testami po cichu spada z każdym wydaniem.
Rozbrój i ustabilizuj

Co możemy zrobić, żeby zmniejszyć ryzyko i odzyskać kontrolę?

Udokumentować integrację płatności, żebyśmy nie zależeli od jednej osoby.
Skonfigurować monitoring i alerty, żeby szybciej wyłapywać nieudane wdrożenia.
Jeszcze dziś umówić szczerą rozmowę z klientem o harmonogramie.
Plan działań i odpowiedzialni

Kto, co i do kiedy zrobi, żeby rozwiązać te alerty?

Sam przygotuje runbook do wycofania wdrożenia i przetestuje go przed piątkiem.
Priya do końca dnia przekaże klientowi zaktualizowany harmonogram.
Od następnego sprintu wprowadzamy wspólny grafik dyżurów.

Czym jest retrospektywa Czerwony alarm?

Kiedy coś wydaje się nie tak, warto podnieść alarm, zanim drobny problem zamieni się w kryzys. Retrospektywa Czerwony alarm to krótki format na pilne sytuacje, który pomaga znaleźć ryzyka, blokery i sygnały ostrzegawcze zagrażające celom zespołu. Nie próbuje podsumować całego sprintu. Od razu przechodzi do tego, co jest zepsute albo zaraz się zepsuje, i do tego, kto się tym zajmie. Tablica ma cztery obszary, omawiane po kolei. Sytuacje krytyczne to miejsce na aktywne, poważne problemy, które wymagają działania od razu, na przykład wdrożenie, które się sypie, a nie ma planu wycofania. Sygnały ostrzegawcze to dym przed pożarem: coraz wolniejsze code review, spadające pokrycie testami, morale niższe niż zwykle. Rozbrój i ustabilizuj to pytanie o szybkie zabezpieczenia lub tymczasowe poprawki, które obniżą temperaturę. Plan działań i odpowiedzialni zamienia to wszystko w kolejne kroki, każdy z właścicielem i terminem. Korzystaj z tego formatu w trakcie incydentu lub zaraz po nim, przy projekcie, który się opóźnia, albo jako z regularnego przeglądu ryzyk w okresie, w którym stawka jest wysoka. Głośne nazywanie ryzyk na spotkaniu, na którym podnoszenie alarmu jest mile widziane, zmniejsza szansę, że poważny problem pozostanie ukryty, aż będzie za późno. W TeamRetro zespół dodaje alerty prywatnie, głosuje na te najbardziej krytyczne i kończy spotkanie z planem reakcji widocznym dla wszystkich.

Format retrospektywy Czerwony alarm

Sytuacje krytyczne

Co płonie w tej chwili i wymaga natychmiastowego działania?

To aktywne, poważne problemy, które właśnie teraz zagrażają waszym celom, klientom lub zespołowi. Poproś uczestników o konkrety i szczerość; to moment, żeby nazwać słonia w pokoju. Przypomnij wszystkim, że podniesienie alarmu to oznaka siły, a nie porażki, i pilnuj, żeby rozmowa dotyczyła problemu, a nie tego, kto go spowodował.

Sygnały ostrzegawcze

Jakie wczesne sygnały wskazują, że mogą nadejść kłopoty?

Tu chodzi o dym przed pożarem, czyli subtelne sygnały, że coś może się zaognić, jeśli je zignorujemy. Zachęć zespół do zastanowienia się nad trendami, powtarzającymi się tarciami albo przeczuciami, które dotąd odsuwali na bok. Wyłapanie ich wcześnie daje zespołowi szansę działania, zanim zamienią się w sytuacje krytyczne.

Rozbrój i ustabilizuj

Co możemy zrobić, żeby zmniejszyć ryzyko i odzyskać kontrolę?

Przekieruj energię z nazywania problemów na ich opanowanie. Zapytaj, jakie szybkie wygrane, zabezpieczenia lub tymczasowe poprawki obniżyłyby temperaturę. Szukaj praktycznych pomysłów, które dadzą wam czas albo powstrzymają pogarszanie się sytuacji; idealne rozwiązanie długoterminowe może poczekać.

Plan działań i odpowiedzialni

Kto, co i do kiedy zrobi, żeby rozwiązać te alerty?

Zamień dyskusję w zobowiązania. Dla każdego alertu z najwyższym priorytetem ustalcie konkretny następny krok, jasno wskazanego właściciela i termin. Dbaj o to, żeby działania były na tyle małe, by dało się je zrealizować przed kolejnym przeglądem, i żeby odpowiedzialność była widoczna, dzięki czemu nic nie umknie.

Kiedy należy skorzystać z niniejszego przeglądu retrospektywnego

  • W trakcie incydentu lub awarii albo zaraz po nich, gdy zespół musi ustalić, co jest nie tak, i szybko ustabilizować sytuację
  • Gdy projekt się opóźnia i trzeba wydobyć na światło dzienne krytyczne ryzyka i blokery, zanim zagrożą dostarczeniu
  • W okresie szybkich zmian, gdy ukryte problemy mogą się zaognić, jeśli nikt ich nie szuka
  • Jako regularny przegląd ryzyk dla zespołów pracujących w niestabilnych warunkach lub przy wysokiej stawce

Proponowane pytania lodołamacze

  • Jaki był najbardziej dramatyczny moment „czerwonego alarmu”, jaki widziałeś w filmie, grze albo serialu?
  • Gdyby twój tydzień miał kontrolkę ostrzegawczą na desce rozdzielczej, jakim kolorem by teraz migała?

Czy chciałby Pan/Pani, aby Państwa zespół wykonał ćwiczenie rozgrzewkowe, a nie tylko odpowiadał na pytania na głos? Przejrzyj bezpłatne lodołamacze →

Pomysły i wskazówki dotyczące spotkania retrospektywnego

  • Powiedz na początku, że podnoszenie alarmu jest mile widziane i nikt nie będzie obwiniany; ludzie nie zgłoszą poważnego problemu, jeśli spodziewają się, że spadnie na nich wina
  • Trzymaj się ścisłego timeboxu. Czerwony alarm działa najlepiej, gdy jest krótki i skupiony
  • Użyjcie głosowania kropkami, żeby wybrać najbardziej krytyczne punkty i nie próbować naprawiać wszystkiego naraz
  • Zakończcie spotkanie z jasno wskazanymi właścicielami i terminami. Czerwony alarm bez dalszych działań tylko zwiększa niepokój
  • Uważaj, żeby najgłośniejsze osoby nie zdominowały rozmowy, i pytaj cichszych uczestników, jakie sygnały ostrzegawcze zauważyli
  • Na następnej retrospektywie sprawdźcie nierozwiązane alerty, żeby krytyczne sprawy nie zniknęły po cichu

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy warto przeprowadzić retrospektywę Czerwony alarm?
Wtedy, gdy zespół mierzy się z pilnymi ryzykami, blokerami lub incydentem, który wymaga natychmiastowej uwagi. To format na chwile dużej presji, kiedy szybkie wydobycie i ustalenie priorytetów krytycznych problemów jest ważniejsze niż szeroki przegląd.
Czym retrospektywa Czerwony alarm różni się od standardowej retrospektywy sprintu?
Retrospektywa sprintu obejmuje cały zakres tego, co poszło dobrze i co można poprawić. Retrospektywa Czerwony alarm skupia się wyłącznie na krytycznych ryzykach, sygnałach ostrzegawczych i sytuacjach kryzysowych, rezygnując z szerokości na rzecz szybkości.
Ile trwa retrospektywa Czerwony alarm?
Większość sesji trwa 30–45 minut. Krótki czas pozwala utrzymać uwagę na najpilniejszych sprawach i szybko wrócić do ich naprawiania.
Jak sprawić, żeby retrospektywa Czerwony alarm nie zamieniła się w szukanie winnych?
Na początku ustal zasadę, że nikogo się nie obwinia, i prowadź rozmowę wokół problemów i systemów, a nie konkretnych osób. Jasno pokaż, że wczesne podniesienie alarmu jest doceniane, i szybko przechodź do kolejnych kroków.
Kto powinien wziąć udział w retrospektywie Czerwony alarm?
Wszyscy, którzy są blisko problemów, w tym zespół realizujący prace oraz interesariusze lub decydenci, którzy mogą wyznaczyć właścicieli i odblokować krytyczne sprawy. Gdy decydenci są na spotkaniu, działania udaje się zrealizować szybciej.

Powiązane szablony

Retrospektywa WWE Smackdown Showdown

Podsumujcie sprint w duchu wrestlingu, ramię w ramię.

Retrospektywa Sherlocka

Zbadaj ostatni sprint jak prawdziwy detektyw.

Retrospektywa Szkieletowa Ekipa

Wyciągnijcie wnioski z tygodni pracy w okrojonym składzie.

Retrospektywa Podróżnika w Czasie

Spójrzcie wstecz, oceńcie teraźniejszość i zaplanujcie przyszłość w jednej retrospektywie

Czy są Państwo gotowi do przeprowadzenia tej retrospektywy?Zapraszamy do obejrzenia tej retrospektywy na żywo