Trzy artefakty Scrum

Scrum składa się z trzech elementów: rejestru produktu, rejestru sprintu oraz przyrostu. Każdy z nich reprezentuje pracę lub wartość i każdy ma na celu zapewnienie przejrzystości — tak, aby zespół i interesariusze mieli ten sam, rzetelny obraz tego, co jest zaplanowane, w trakcie realizacji i już zrealizowane. W Przewodniku po Scrumie z 2020 r. każdy artefakt wiąże się również z zobowiązaniem, które pozwala utrzymać jego celowość.

Trzy artefakty Scrum oraz związane z nimi zobowiązania

Rejestr produktów — zobowiązanie: cel produktu

Backlog produktu to jedna, uporządkowana lista wszystkich zadań, które można wykonać w celu ulepszenia produktu. Jego właścicielem jest właściciel produktu i nigdy nie jest on kompletny — ewoluuje wraz ze zmianami produktu i rynku. Jego zobowiązanie, czyli cel produktu, opisuje długoterminowy cel, do którego dąży zespół, dzięki czemu lista zadań jest zawsze uporządkowana w służbie konkretnego celu.

Backlog sprintu — zobowiązanie: cel sprintu

Backlog sprintu to elementy wybrane przez programistów z backlogu produktu na potrzeby bieżącego sprintu wraz z planem ich realizacji. Jego głównym elementem jest cel sprintu — pojedynczy cel sprintu, który nadaje pracy spójność i pomaga zespołowi w dokonywaniu kompromisów, gdy pojawiają się nieprzewidziane okoliczności. Backlog sprintu stanowi plan zespołu, aktualizowany w trakcie trwania sprintu w miarę zdobywania nowych informacji.

Przyrost — zaangażowanie: definicja „zakończone”

Przyrost to użyteczny i wartościowy krok w kierunku celu produktu — suma wszystkich ukończonych zadań. Jego podstawą jest definicja ukończenia, czyli wspólny standard, który zadanie musi spełniać, aby uznać je za ukończone (na przykład: sprawdzone, przetestowane, udokumentowane, gotowe do wdrożenia). Praca, która nie spełnia Definicji Gotowości, nie stanowi części przyrostu. Zespoły często weryfikują i dopracowują swoją Definicję Gotowości podczas retrospektywy.

W jaki sposób artefakty zapewniają przejrzystość

Artefakty nie są zwykłą papierkową robotą — to właśnie dzięki nim Scrum pozostaje rzetelny. Każdy z nich jest sprawdzany podczas ceremonii Scrumowej: Product Backlog podczas dopracowywania i planowania, Sprint Backlog podczas codziennego spotkania Scrumowego, a Increment podczas przeglądu sprintu. Gdy artefakty są przejrzyste, a związane z nimi zobowiązania jasne, pętla „sprawdź i dostosuj” zespołu działa prawidłowo; gdy są one niejasne lub nieaktualne, decyzje podejmowane są w oparciu o błędne informacje. Dlatego też utrzymanie sensownej definicji „gotowości” jest częstym i cennym tematem retrospektywy.

Najczęściej zadawane pytania dotyczące artefaktów Scrum

Jakie są trzy artefakty Scruma?

Trzy artefakty Scrum to rejestr produktów (Product Backlog), rejestr sprintu (Sprint Backlog) oraz przyrost (Increment). Każdy z nich odzwierciedla zakres prac lub wartość i ma na celu zapewnienie maksymalnej przejrzystości, dzięki czemu cały zespół oraz interesariusze mają wspólne rozumienie tego, co jest zaplanowane, co jest w trakcie realizacji, a co zostało już wykonane.

Jakie są wymagania dotyczące poszczególnych artefaktów Scrum?

Każdy artefakt ma określony cel, który nadaje mu kierunek. Celem rejestru produktu jest cel produktu, celem rejestru sprintu jest cel sprintu, a celem przyrostu jest definicja zakończenia. Cele te zostały dodane do Przewodnika po Scrumie z 2020 roku w celu zwiększenia przejrzystości i zapewnienia, by każdy artefakt był ukierunkowany na jasno określony rezultat.

Jaka jest różnica między rejestrem produktów a rejestrem sprintu?

Backlog produktu to pojedyncza, uporządkowana lista wszystkich zadań, które mogą zostać zrealizowane w ramach produktu — jest on w gestii właściciela produktu i nigdy nie jest kompletny. Backlog sprintu to podzbiór wybrany przez programistów na bieżący sprint, wraz z planem jego realizacji oraz celem sprintu. Krótko mówiąc, backlog produktu stanowi całościowy plan możliwości; backlog sprintu to część, do której zrobiono zobowiązanie w ramach tego sprintu.

Czym jest definicja zakończenia?

Definicja zakończenia to wspólny standard, który musi spełniać dane zadanie, aby uznać je za ukończone — jest to zobowiązanie związane z danym przyrostem. Może ona obejmować kod, który został zweryfikowany, przetestowany, udokumentowany i jest gotowy do wdrożenia. Jasna definicja zakończenia zapobiega sytuacji, w której zadanie jest „zakończone, ale tak naprawdę nie jest”, i stanowi element, do którego zespoły często wracają i który dopracowują podczas retrospektyw.

Warto przeczytać

• Cztery ceremonie Scrumu – wyjaśnienie — podczas których sprawdzane są poszczególne artefakty.
• Trzy role w Scrumie — kto jest odpowiedzialny za poszczególne artefakty.