Agile Theatre: een praktijkgids over de oorzaken van mislukte ceremonies
Agile theater is wat een ceremonie wordt wanneer deze louter voor de schone schijn wordt gehouden, in plaats van omwille van de functie ervan. Een praktijkgids over de vier manieren waarop Standups, planning, schattingen en retrospectieven mislukken, en hoe u deze op de juiste wijze kunt uitvoeren.
Agile theater is wat er van een agile ceremonie wordt wanneer deze louter voor de schijn en niet voor de inhoud wordt gehouden: de Standups, de planningssessie of de retrospective vindt volgens schema plaats en ziet er weliswaar goed uit, terwijl hetgeen waarvoor de bijeenkomst eigenlijk bedoeld is, stilletjes achterblijft. De betrouwbare aanwijzing hiervoor is dat het team niet langer het werkelijke publiek van de ceremonie is.
Meestal ligt het niet aan een gebrek aan inzet, en een nieuwe opzet zal het probleem niet oplossen. Het ontstaat om structurele redenen: een manager voor wie de stand-up in feite wordt gehouden, een snelheidscijfer dat van bovenaf wordt toegekend, een retrospective waarvan de conclusies nooit worden meegenomen naar de volgende sprint. Daarom manifesteert het zich in vier herkenbare vormen in plaats van als één vaag gevoel dat agile niet werkt.
Het echte werk van de voorstelling onderscheiden
| Een ceremonie voldoet aan haar doel wanneer… | Het is theater wanneer… |
|---|---|
| Het team overlegt onderling en met het bestuur | Iedereen legt verantwoording af aan de hoogste in rang aanwezige persoon in de zaal |
| De ramingen en prognoses die het team hanteert | Ramingen worden vaste toezeggingen die het team moet nakomen |
| Het zou jammer zijn als de vergadering zou worden afgezegd | Het schrappen ervan zou niets anders kosten dan wat tijd |
| De gebeurtenissen van de laatste retro hebben daadwerkelijk plaatsgevonden | Na de retro verandert er niets |
Elke van de onderstaande werkwijzen laat die kloof het duidelijkst zien: de ceremonie die erin wordt weergegeven, en hoe u die ceremonie in de praktijk daadwerkelijk kunt uitvoeren. Als u eerst een duidelijke uitleg over de bijeenkomsten wilt, begin dan met het doel waarvoor de agile ceremonies eigenlijk bedoeld zijn; als de rechterkolom u al bekend voorkomt, lees dan verder.
De eerste manier waarop agile-theater mislukt: ceremonies die alleen voor de schijn worden gehouden, niet omwille van hun functie. Statusgerichte Standups, ‘cargo-cult’-schattingen en de retro-sessie waarbij alleen maar vakjes worden aangevinkt, plus hoe u functie kunt onderscheiden van prestatie.
De tweede manier waarop agile theater kan mislukken: machtsverschuivingen die de eerlijkheid ondermijnen. De ‘velocity ratchet’, het ‘estimate laundering’ en het ‘feedback banking’ zijn de drie manieren waarop een machtsongelijkheid een ceremonie tegen het team keert.
De derde valkuil van agile theater: te veel formaliteiten. De ‘vergaderbelasting’, de kosten van het wisselen van context die de vijftien minuten in de schaduw stellen, en de last van het ritme dat korte sprints ondermijnt, en hoe u hierin de juiste balans kunt vinden.
De vierde vorm van mislukking bij agile theater: het gebrek aan opvolging. Wanneer de retro alleen maar woorden oplevert, een uitlaatklep wordt voor problemen waar het team geen invloed op heeft, en hoe men in plaats daarvan prioriteiten moet stellen, zaken moet escaleren en ervan moet leren.
Definities van de vier termen die in de veldgids voor agile Theatre zijn geïntroduceerd: ‘estimate laundering’, ‘feedback banking’, ‘velocity ratchet’ en ‘retro-as-pressure-valve’. De gezaghebbende, citeerbare bron voor elk van deze termen.